Jun 19 2019

||Parkinson’s Fallacy||

Published by at 5:26 PM under my social views

నేను నీ తీరంలోనే ఉన్నా, పడుతూ లేస్తూ
మరణానికి రుణానికి ఊగిసలాడుతూ 
నిన్ను నా అవసరాలకి కలవరిస్తున్నా 
నడుస్తూ అదుపుతప్పిపోతున్నా వయసులోలానే

నిన్నుతన్నిన రోజుల్లానే ఎన్నోసారి పడ్డానో గుర్తులేదు, 
అడుగేస్తే తేలిపోతుంది, నడుంలేవనంటోంది
కోతిలా మారింది నారూపు, చొంగకారిపోతుంది
నువ్వు నాకు చేసే సేవ బదులుగా మిగిలిపోతుంది

నా చేతిలోకి నిన్ను తీసుకున్నప్పుడు, 
నీ కన్నీటి తడి
ఇప్పుడు నీ చేతిలో నేనున్నా.. పొడారి
నీ ఆశల సువాసనలు ఎండిపోయి
నా గుమ్మానికి ప్లాస్టిక్ దండలా ఉండిపోయాయి

అప్పుడు నీ జీవితం నుంచి జారిపోయాను, 
ఇప్పుడు నా జీవితం లోంచి

నేనో మంత్రగాడిని, క్రూరుడ్ని 
నీ ఊరును మాయంచేశాను, 
నీ మనసుకు గాయం చేశాను
నేను కట్రాడ్ని నా పంచ నిను కట్టిన బందెలదొడ్డి

నువ్వు నువ్వుగా బతికి యాభై ఏళ్ళు
నీ కాలిడడుగన నేను వేసిన ముళ్ళు
మారిన ఊళ్ళూ, ఇళ్ళు
కలలు కాలిన ఆనవాళ్ళు

ఒకప్పుడు అడిగావు,, చచ్చేవరకూ తిరుగుళ్ళు ఇంతేనాని.. 
తెలియలేదు ఇలాంటి రోజు ఉంటుందని
అవునన్నాను, ఆ రోజే పోయాను కదా నేను, 
ఇప్పుడు నా శవానికి సేవలు చేస్తున్నావు

ఎక్కడో దొర్లి వచ్చిన గుడ్డలు ఉతికేటప్పుడు
నువ్వో ఏడుపుపాట నాకు, 
నీ గొంతు ఎప్పుడూ వినబడలేదు

ఇప్పుడిలా మలమూత్రాలు ఎత్తిపోస్తున్నప్పుడూ
ప్రాణం ఇంకాపోలేదుగానీ, 
నేనింకా ఎక్కడ బ్రతికున్నాను!

వయసు కావరాన్ని కాలంతీర్చేసింది
నీ కాళ్ళుపట్టుకుందామనుకుంటున్నా
ఇదిగో పడిపోతున్నా,

నీ ముందు ఎప్పుడూ వంగలేదు, 
ఇప్పుడు వంగలేను..

నాకు తగిలే దెబ్బలకు ఏడుపు ఆగదు
ఎప్పట్లానే నువ్వేదో చెబుతున్నావు
ఇప్పటికీ వినడం నాకు చేతకాలేదు

ఇది నరకమే అయినా నయం
నాలాంటోడికి పెళ్ళాంగా మాత్రం పుట్టలేను

=9.1.19=
=అమ్మలకు దణ్ణం=

RTS Perm Link

No responses yet

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

*

RTSMirror Powered by JalleDa