Oct 26 2018

| ప రాం ప్రే య సీ..!|-49

Published by at 1:05 PM under my social views

చరణ వాంగ్మూలం

సఖ్యం సాప్తపదీనాం అంటారే పెద్దలు. వేల అడుగులు కలిసి ప్రయాణించాం! ఇప్పుడన్నా నా మొరాలకించవా!!

నీ మీగాలును ఆటల్లో తొక్కినప్పుడు నువ్వు విలవిలలాడడం, ఆనాడు నిన్నలా అదే చూడడం. ఎంత బతిమాలితే మాలిమి అయ్యావు ఆ రోజు. అది గుచ్చుకున్న పలుకేదో గుండెల్లో ఇప్పుడూ కలుక్కుమంటుంటే నిద్రవేళ నీ కాలిదరికి మెత్తగా ఒత్తాలని సంజాయించుతూ  చేరతానా, నా చేయి తగలగానే తాబేలు లెక్కన దుప్పట్లోకి ముడుచుకుపోతావు. ఒత్తిగిల్లినవేళ నీ మడమ దొరుకుతుంది అదిమితే నీకు ఊరటని అప్పటికి ఆదమరచి ఉంటావు, ఆ కాసేపే నీ స్పర్శానుభవం. చెయ్యి కాలకుండా కాఫీకప్పును పట్టుకుని చిరుచెమటతో మునివేళ్ళ మీద చిట్టిచిట్టి అడుగులు వేసుకుంటూ గబగబా వచ్చి నవ్వులతో అందించే కొత్త పెళ్ళికూతురి వేలు తగిలినట్టే మురుస్తాను. ఇప్పుడంటే సరదాకైనా దరిచేరనీవు. ఉద్యోగానికి  బయల్దేరేటప్పుడు షేక్ హాండ్ ఇమ్మంటే నో..నో.. అంటూ నీ మెటికలు నా పిడికిలికి సుతారంగా తాటిస్తావే, అప్పుడు ఉషోదయపు వెచ్చదనం తాకిన తుషారాన్ని .

 “ఈ జగాన అతి సుందరమైన వాటిని చూడలేం, తాకలేం. కేవలం అనుభూతి మాత్రమే చెందగలం” అన్న హెలెన్ కెల్లెర్ మాట.. సగం అబద్దంగా తోస్తుంది.

నీ చేతిలో సబ్బు అవసరాన్ని మించి అరిగినప్పుడల్లా, నా మనసుపాత్ర లో మరుగుతున్న కన్నీళ్లు. ఆపై నీకు ఎప్పటీకీ  వినిపించని  వెక్కిళ్లు.

RTS Perm Link

No responses yet

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

*

RTSMirror Powered by JalleDa