Aug 01 2018

| ప రాం ప్రే య సీ..!|-38

Published by at 2:11 PM under my social views

మాటలు లేని కాలాన..
ఏకారణంగానైనా ఆలస్యంగా ఇంటికొస్తే పలకరించేదానివి కావు, గంటలు గడిచేవి, గుండెలను కరిగించి పోసిన గంట కాలమై కాలుస్తుందో.. రవమై మోగుతుందో! నీ మేనిగంధాల పలకరింతలు నను దాటివెళ్ళిన జాడలను మరుగుపరచలేక నిలువనీయనివ్వవు. నీ ఊహే లోపలా-బయటా మంచుని కరిగిస్తుందే! నిట్టూర్పుల్లో మనప్రేమ వెచ్చదనం మంచుబిందువులను ఆవిరి చేసినా గతించడాన్ని మాపలేని కాలాన్నడుగు నా మనసేంటో. ఆనాటి మనసంగమాన్ని నిరంతరతను నింపుకున్న మన స్నేహాన్ని అడుగు. నిన్ను-నన్నులను దాటిన మన భావననడుగు. వేర్లు వేరైనా ఒకటైన మన జీవితాలని అడుగు. మనంలేని నాడూ ఒకరికొకరిని చూపించడం నేర్పమన్నావా కళ్ళకి. మన అందాలు నింపుకున్న లోకంలో అనవరతం ప్రేమై శ్వాసించనీ హృదయాన్ని. చెవులకు నిశ్శబ్ద నిలయాల్లో పారవశ్యపు పదనిసనలను వినిపించనీ. సాయాన్ని స్పృశించనీ చేతులను.. ఆర్తిగా ప్రార్థనలో పెదవి పలుకనప్పుడూ నా గళాన్ని విను. కన్నీళ్ళను నీ పెదవులతో చెరిపెయ్యరాదూ.. నా ప్రమేయం లేకుండా రాలుతున్నాయి పూలై. పొదవిపట్టుకో నన్ను ఊహవై.. నీకు దగ్గరగా ఉన్నప్పుడూ. నన్ను చూస్తే ఒంటరితనానికి జాలేస్తుంది, అన్నమైనా పెట్టరాదూ! నీ చేతుల్తో..

RTS Perm Link

No responses yet

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

*

RTSMirror Powered by JalleDa