Aug 01 2018

| ప రాం ప్రే య సీ..!|-37

Published by at 2:08 PM under my social views

మాట వినని మనసా!
నువ్వు అర్థం కాని ఆరోజుల్లో నీ అలకలు నన్ను నీళ్ళను చేసి కుదిపేవి. నన్ను, నారాతల్నీ తప్పు పట్టేదానివి. నీ స్థానాన్ని ఎక్కడ సృజన ఆక్రమిస్తుందో అన్నభయం. జీవితంపట్ల నీ భయాలు నేనెరుగుదును. నిన్ను వదిలి రోజూ కొంత సమయం బయట ఉండే అవసరం నా దృషిని ఎక్కడ మరలుస్తుందో అన్న నీ దిగులు. అప్పటి మన ఘర్షణలే గాయాలు. వేదనే గేయాలు. గాయాలు నాకు గేయాలై వినిపిస్తున్నప్పుడు గేయాలు గాయాలై సలిపేస్తున్నప్పుడు, గాయం నేనైనప్పుడు ఎవరు గాయపడ్డట్టూ!! కోల్పోయేది స్నేహ సౌహార్దమో కుటుంబ క్షేమమో, నా ముగింపు ప్రజావినోదమో, స్వీయ విషాదమో. నా కళ్ళకు నీ కలల భయమెందుకో! ఎందుకిలా నమ్మకాల తరాజు చీకటితో పాటు మొగ్గుతుంది! ఎందుకో గడిచిన రోజుల జీవితం ఒంటరి ఆలోచనలను కుదుపుతుంది. వాలినపొద్దు మరునాటికి వెన్ను పొడుస్తుంది. ఏవిషాదాలు మెదులుతున్నాయి తలపుల్లో నాకెందుకు ఒంటరి నేనంటే భయం? పలుకని నిజాలు నను బేరీజు వేస్తున్నాయా! నేనుండని రేపటి వెలుగుల గుట్టు ఈరోజే విప్పిపోనీ. అలకల రాణీ! నువ్వొప్పుకున్న నెప్పేగా మన అనుబంధం ఏళ్ళు గడచినా మళ్ళీ నీతో మనసువిప్పి చెప్పుకోనీ. నిన్ను ఎప్పటికీ ప్రేమించిన మాటొకటి ఈరోజు ఇప్పుడే చెప్పిపోనీ.

RTS Perm Link

No responses yet

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

*

RTSMirror Powered by JalleDa