Aug 01 2018

| ప రాం ప్రే య సీ..!|-36

Published by at 2:07 PM under my social views

నిను చేరాలనే..
గాలివాటుకి అనిపిస్తుంటుంది ఒంటరితనమే నా చిరునామా కదా అని. అప్పుడు ఈనేలపై నా అడుగుల తడబాటు. తలపుల్లో నిలిచిఉన్నది నీవైనప్పుడు ఎడబాటుకు అర్థమేముంది! అడుగుఅడుగులో మెదిలే సవ్వడై ఎద ప్రతిధ్వనిస్తుంది. పగలైనా రేయైనా నీ ఊహే నన్ను నాకు వివరించేది, నను నిలువరించి వరించేది. యుగాల విరామంలో క్షణాలు గడుస్తున్నాయి. అంతరంగాల్లో మనోభావాలే జ్ఞాపకాల కూనిరాగాలై నిలుస్తున్నాయి. ఆకాశం చలికాగుతుంది నాతో, నాఊపిరిలో వెచ్చదనానికి మంచులా కరుగుతావన్న ఆశ. నిలకడ వదిలిన నీ మునివేళ్ళను మునిమాపు వేళల్లో సందెపొద్దు సూరీడు ముద్దాడివెళ్లేలోగా కలవిడిచి అనుకుంటున్నా. ఇలనైనా నిను చేరాలంతే.. శీతలపవనాలు ప్రేరేపించే నాదాలై పక్షుల కువకువలు స్వరజతులై ఉత్తేజితం చేసేవేళ నిశీథిని వీధుల విషాద ఛాయల్లో నువ్వు విశ్రమించవని, అంబరవీధుల పహారా మాని నీకై నిలవనా! మేఘాల వీవెనలతో చెమిర్చిన మోహనాన్నే తడమనా!! మంచుబిందువులు నీ పెదవిపై వాలేలోగా నిను చేరాలంతే. నిను జీవితంలా శ్వాసించనీ. నీ ఊహల్లో నేను నేనుగా ఉండాలనే ఆవిర్లు విరజిమ్మే ఈ గుండె చప్పుడు. ఆగేలోగా నిను చేరాలనే. వెన్నెల కిరణాల దాడిలో నే ఓడేలోగా..

RTS Perm Link

No responses yet

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

*

RTSMirror Powered by JalleDa