Dec 16 2014

సహానుభూతి పంచే.. ప్రజా సాహిత్యం: “నేను మాత్రం ఇదరిని” పుస్తకానికి నా ముందుమాట

Published by at 11:08 AM under my social views

 

page layout copy 2

ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే .. ఏకకాలంలో సందర్భానికో, సంఘటనకో బయటపడే  రెండు రకాల మానవ ప్రవృత్తులూ; వాటి ఫలితాల  సారాంశాన్ని  కవి కోణంలో నిర్వచించి.. ఇంతేరా ఈ జీవితం అని విప్పి చెప్పడమే..  ఈ నేను మాత్రం ఇద్దరినీ.

అంతేనా!..

ఇది తప్పుకదా అనే అంతరాత్మనూ తట్టిలేపడమే. చుట్టూ జరుగుతున్న పరిణామాలను తటస్థంగా స్వీకరించి లోకం తీరే అంత.. ఈ మాత్రం దానికేనా!  అనుకునే వారందరూ.. ఈ పుస్తకం  పేజీలు తెరవనక్కరలేదు.

మానవ ద్వంద్వ ప్రవృత్తి అంటే.. మనందరిలో బయట ఉన్న ‘నేను’ కి లోపలి ‘మనిషి’కి మధ్య వైరుధ్యాలే.

సాంఘిక కట్టుబాట్లు-అవగాహనలు లోపలిమనిషిని అణచిపెట్టడం చేత బహిర్గతమయ్యే ఆకాంక్షలు, కోరికలూనూ. లోపలి తత్వాన్ని ఎంత అణచుకునే  ప్రయత్నం చేస్తామో.. అంతగా మనల్ని మనం ఆమోదించుకోలేం.., వ్యక్తికి, సంఘానికి పరస్పర సంబంధాన్ని నిరంతరం పునరుద్ధరించుకుంటూ ఉండాలి; ఎందుకంటే సమాజం నియమాలని ఎన్నింటినో కాలానుగుణంగా మనముందు ఉంచుతుంది కాబట్టి.

ఈ ప్రయత్నం గురించి రెండు ముక్కలు రాయడం  అంత తేలిక కాదు;  ఆ పనిని మా పెద్దన్నలకు వదిలేసి మీకు ఈ concept పూర్వాపరాలను పరిచయం చేస్తున్నానంతే..

 

 

ఈ ‘నేనుమాత్రం ఇద్దరిని’ కి Robert Louis Stevenson, రాసిన “Dr. Jekyll and Mr. Hyde” ప్రేరణకాదు, split personalityకీ ఈ ప్రక్రియకూ సంబంధం లేదు, వర్మ నేపథ్యం లో ఆ పుస్తకం ఎరుక కూడాలేదు. మేం చదువుకున్న కాలంలో మా non-detailed story ‘Alice in wonderland’లో Alice కి ఉన్న identity crisis గురించీ కాదు.. మమ్మల్ని పెంచిన గోదారి నీళ్ళు  ఆ అవసరాన్నీ రానీయలేదు. పోనీ సినిమాటిక్ గా మనలో ని అపరిచితుడ్ని కవి పరిచయం చేస్తున్నాడా అంటే.. వర్మ గుట్టువిప్పి చూపించేది   మాస్క్ తొడుకున్న మన ముఖాలనే.  కనీసం పిల్లల కామిక్ పుస్తకాల కథా నాయకులైన ఫాంటమ్, స్పైడర్ మాన్ తీరున ఈ లోకాన్ని మార్చేయాలన్న ఆశలేం లేవు వర్మకు.. విస్తృతంగా కవిత్వం రాస్తున్న క్రమంలో.. తన  మొదటి కవితా సంపుటి “మూడో వేపచెట్టు” ప్రచురణని పక్కనపెట్టి.. ఈ విషయాన్నొక్కదాన్నే ఎందుకు తలకెత్తుకున్నాడు!

వ్యక్తిగత స్వార్థం మితిమీరి పర్యావరణాన్ని, ప్రదేశాన్ని పాడుచేస్తున్నప్పుడు జరగవలసిన దానికీ జరుగుతున్న దానికి మధ్య అంతరాన్ని చూపి.. ‘ఇదిగోరా.. గొయ్యి!! పడిపొతావ్ అడుగేస్తే..’ అని హెచ్చరించడమే. . కవి పని. అందుకే వర్మ లోపలి మనిషి ఇలా అంటాడు..

 

కష్టమొచ్చినప్పుడు కవినై మేల్కొన్నదీ నేనే..

కడుపు నిండినప్పుడు సామాన్యుడై నిద్రించిందీ నేనే..

నిదురబోతున్నవాడ్ని మేల్కొలిపేది కవిత ఒక్కటే..

నేనుమాత్రం ఇద్దరినీ..

తప్పనగలరా!

కవి సమాజ ప్రేమికుని వరకూ సందేశాన్ని చేర్చగలడు; కొండకొచో సందేహాన్ని తీర్చగలడు. స్తబ్దంగా ఉండే మనిషిని ప్రశ్నించేది ఎవరు! ఇది ఎవరికి  వారు వేసుకోవాల్సిన ప్రశ్న. ఈ పుస్తకం చదివి మెచ్చుకున్నా, నొచ్చుకున్నా వర్మ సంకల్పం నెరవేరినట్టే.  కొన్ని చదివి దాచుకోవాలి, కొన్ని పంచుకోవాలి. మన Social connectivity వల్ల ఆనందమైతే లభించొచ్చు; మరి మన వల్ల జరిగే లోకోపకారం ఏమిటి!

ఇవి ఈ పుస్తకం చదివినతరువాత నన్ను తొలిచే ప్రశ్నలు. మరి మిమ్మల్ని??

మీ యశస్వి.

 

RTS Perm Link

No responses yet

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

*

RTSMirror Powered by JalleDa