వీలైనంత దీర్ఘ కాలం బ్రతకటం కాదు చేతనైనంత సమగ్రం గా బ్రతకాలి మనిషి!
వెలుగు చీకట్ల కష్ట సుఖాలేమిటో తెలిస్తేనే నీ వెవెరో తెలిసెది!
నిన్ను సేవించ్గలది అడయారు మర్రిచెట్టే కాదు, సంక్రాంతి బంతి చెట్టు కూడా !బోయి భీమన్న

నీతో..

కలిసి నడుద్దాం ..
ఈ నీరెండ లో ..
అప్పుడే అవసరం నీ తోడు.
ఊసులాడదాం
మలుపులవతల దారి కానరాని వేళ
అడుగుల ముద్రలు కొత్తపుంతలై..
ఎవరిమానాన వారైనవారైనా మునుపెన్నడూ చూడని కొత్త లోగిలి లో ..
ఆడి పాడదాం
మమతల పవనాల పలకరింతలనాడు ..కలిగిన పులకరింతలు నీ కేరింతలు.
నిరంతర బాటసారినైనా మునుపెన్నడూ పొందని గిలిగింతల వింతలు.
నా గమ్యం ఎటువైపైనా నీ తో కలిసి నడిచిన ఆడుగే కద నాన్నా.. నను నిలిపి ఉంచేది.. నిను నిలువరించేది..

మా మంచి బహుమతి

ఘజల్ శ్రీనివాస్ గారి facebook discussion లో నా ప్రతి స్పందన

{Ghazalsrinivas Dr said: I want to give good gift to mother Earth..can you suggest a good gift pelase-urgent and direly needed}

నేలమ్మ కు ఇద్దామా శీనూ ఒక బహుమతి ..

బహుమతమై వర్ధిల్లని దీవించూ జగతి ని .

ఎందుకొచ్చిన అసహనం ఏమి బావుకుందామని ..

ఆడ ఈడ దాడు లేమి? ఓటి కుండ బతుకులాయె వేటగాళ్ళ తల్లీ.

నువ్ పంచిన  ప్రేమే నా కొంప ముంచింది..

మగ నలుసై విర్ర వీగి ఇంత వరకు తెచ్చింది .

కన్న పేగు తెగి పోయి కారుణ్యం కరిగి పోయి ..

మరణాని కే ఋణ మంటూ అనుబంధాలను కడతేర్చింది.

మంచోళ్ళకు నూక లేదు నేల మీద ..

ఎన్ని సార్లు ఈ ఓటమి నా తల్లీ .. ఓ చెల్లీ.

మోసపొయి ఒకసారి నువ్వు పోయి ఒకసారి

కన్నవారిని కొల్పోయి .. ఎన్ని సార్లు ఎన్ని సార్లు

ఎన్ని సార్లు ఈ ఘోరం..? ఎందు కింత కార్పణ్యం ?

కలిసి నీ నీడ లోన మసులుకున్నందుకా? కసి పట్టి కడతేర్చావు మళ్ళీ. మళ్ళీ.

నువ్ పంచిన మంచినే మేమంతా మరిచాము.

వంచనే మా మతమని నిరంతరం జపించాము

నీ బుద్దులు ఆ సుద్దులు నిలుపుకునిన మగవాడు కాడెపుడూ నీ బిడ్డకు  పగవాడు .

దీవించూ ఓ తల్లీ నీ సహనం రావాలని సమ్యమనం కావాలని

అదేలే మేమిచ్చే మా మంచి బహుమతి

# is it sounds like Ghajal!!

ఆక్షర క్షాత్రం

మిత్రులారా! క్షమించాలి.

వృత్తిగత కారణాల వల్ల ఒక్క అక్షరం కూడా రాయలేని పరిస్థితి.

కొన్ని రోజుల సెలవు తీసుకుంటున్నాను.అప్పటి వరకు.. ఈ అక్షరాలను ఆస్వాదించండి.

అక్షరంబు తల్లి యఖిలవిద్యలకెన్న

నక్షరంబు లోకరక్షకంబు

అక్షరంబు లేని యబలున కెందును

భిక్ష పుట్టబోదు పృధ్వి లోన. -చాటువు.

అక్షరాన్ని .. నేనక్షరాన్ని .. శబ్దం నా లక్షణం .. పదే పదే ప్రయోగిస్తే భావం నా లక్ష్యం.
నా లక్షణంతోనే లక్ష్యాన్ని సాధించే మధురక్షణాన్ని.
లక్ష్యం నుండే నా జననం .. లక్ష్యం లోకే నా పయనం ..
అక్షరాన్ని నేనక్షరాన్ని.
విడిగా చూస్తే నా జీవితం అర క్షణం .. నిఘంటువులలో నా లోతు అహొబిలం
నా పరిధి శత సహస్ర జ్యోతిర్వర్షం. శబ్దార్థ సర్వస్వమూ నా సాక్షాత్కారం.
అరుణ కిరణపు తీక్షణాన్ని, ధైర్యవంతుల లక్షణాన్ని..
క్షరాన్ని కాదు నేనక్షరాన్ని.. క్షయాన్ని కాదు నేనక్షయాన్ని ..
నా మాతృ మూర్తి మాట వెంట నా విలువ అక్షరాలా అక్షర లక్ష .
నా మాతృ భూమి పాట వెంట లక్ష అక్షౌహిణీల పై మాటే .
శాఖా గ్రంథాలయాలలో నిక్షిప్తమైన అవక్షేపాన్ని.. నవీన విశ్వవిద్యాలయపు ప్రతి ప్రశాఖలో అలక్ష్యం అవుతున్న అద్భుత నిక్షేపాన్ని.
సాహితీ గవాక్షం నుండి వీక్షిస్తే విరూపాక్షుని విశ్వ రూపాన్ని… నా పూర్వ ప్రాభవం గత జన్మపు మోక్షం.
పద్యపు పల్లకీ కుదుపులకు సన్నబడిన నుడికారపు నడుమును.
నన్నయ నేర్పిన నడకకు.. తిక్కన తీక్ష్ణ నినాదం తోడైతే .. పోతన పూసిన తేనే పూతను.. శ్రీనాథుని శృంగార నైషధాన్ని … నే నక్షరాన్ని .
లుప్త శిల్పంగా జవసత్వాలుడిగిన నాకు తిలోదకాలిచ్చింది తెలుగు త్రిమూర్తులు .. వారి అంశతో దత్తాత్రేయుని పురుష రూపం వచ్చింది నాకు.
శ్రీ శ్రీ రాబందుల రెక్కల చప్పుడుతో నిద్ర లేచా ..
మైలమ భీమన్న కవి కలల ఖడ్గ సృష్టి చేశా.
దాశరథి అగ్నిధారనై రుద్రవీణనై వినిపించా ..
సినారె విశ్వంభరలో నక్షత్రాన్నై దారిచూపా .
శేషేంద్రుని శరత్జ్యోత్స్నాన్నై ఎర్ర కోరిక కోరా.
ఇప్పుడు… ఇప్పుడు… ఇప్పుడునే ప్రజా విప్లవ ప్రవాహ తాలోత్తాలపు తరంగాగ్రాన్ని..
ప్రజాశక్తులు వహించే విజయ ఐరావతపు ఘీన్కారాన్ని …
వెన్నెల్లో ఆడుకునే ఓ అందమైన ఆడపిల్ల ప్రతిరూపాన్ని,
అక్షరంలోని అంతరిక్షాన్ని .. మనంతఃరిక్షంలోని అక్షర నక్షత్రాన్ని ..
అక్షరాన్ని నేనక్షరాన్ని…
ప్రేయసి పెదవులపై ప్రణయ వేదాన్ని…
తాపసి ఉచ్చ్వాస నిశ్వాసల ప్రణవ నాదాన్ని..
కవి కలం పడేటి ప్రసవ వేదనని..
భావం అంతర్వాహినిగా… అక్షర ఆలాపనల త్రివేణీ సంగమాన్ని..
పక్షినై వినీలాకాశంలో చేస్తున్న ప్రదక్షిణాన్ని..
అక్షుఃబంధిత ధర్మ దేవతకు ప్రత్యక్ష సాక్షిని… నే నక్షరాన్ని.
ఇప్పుడు నే లక్ష కోణాలతో క్షుద్ర సమాజపు పాప ప్రక్షాళనకై నడుం కట్టిన వజ్ర దీక్షను,
అనుమానపు అర్ధ విజ్ఞానం కాదు నే కోరేది… పునఃపరీక్షతో పరిణతి చెందే పరిపూర్ణ జ్ఞానం.
హెచ్చు తగ్గులకై ప్రతిపాదించిన సాపేక్ష సిద్ధాంతాలు కాదు కావాల్సింది … ప్రేమ పూరిత గురుకులం పొందుపరచిన తడిఆరని అక్షరాల ఆపేక్ష సిద్ధాంతాలు…
ఆధునికత పేర వదిలేసే పద కాలుష్యాన్ని కారాదు.. పది మందిని తన పరిమళంతో పరామర్శించే పవిత్ర పుష్పాన్ని కావాలి..
నే కోరేది నిరక్షర కుక్షి మస్తిష్కంలోకి నా మహా ప్రస్థానం… నే కోరేది సుషుప్తావస్థలో ఉన్న సమాజపు చైతన్యం.
నేనంటే అంతరిక్షప్రయోగం కాదు.. అత్యున్నత న్యాయస్థానపు నిర్వచనం కాదు..
రాక్షస పదఘట్టనలకు బుగ్గైన పసి మొగ్గల జీవితాలు కాదు…నేనంటే …
ఒక అద్భుతానికి ఆశ్చర్యం …
ఒక విజయానికి ఆనందం …
ఒక బీభత్సానికి అశ్రుతర్పణం …
వెరసి స్పందనను నేను…
నా లక్ష్యం తీరే వరకు ..ఒక అద్భుత రాగం కోసం కత్తి గాటుకు గురైన మురళిలా…
కృష్ణుని రాక కోసం విరహోత్కంఠిత రాధికలా … ఎదురు చూస్తూనే ఉంటా…
మరో వాల్మీకి జననం కోసం బోయవాని బాణానికి బలయ్యే పక్షి లా నిరీక్షిస్తూనే ఉంటా ..
ఏది ఏమైనా నాది తీరని దాహం…. నే నక్షరాన్ని .

విన్నపం ..

నేను పట్టుకునినడిచిన చేయిఎక్కడో జారిపోయింది.

బతుకు బాటలోమరో అవసరం తోడయ్యింది.

జాతి ఏదైనా అవసరాలు తోడూ నీడే ఐనప్పుడు..

కలిసినడవడం లో తప్పేముంది..

మీరంటే.. మనుషులు.. వేరు వేరు గా చూడటం మీ నైజం ..

మా స్నేహం అర్ధవంతమైతే.. అందులో వింతేముంది..

జాతి వైరం లేదు మాకేన్నడూ ..రహస్య ఎజండాల అర్ధాలు తెలియవు.

సామాజిక న్యాయం పేర మమ్మల్ని విడదీస్తారా ?

మేము కలిసి ఆడుకునే కొమ్మల్నే వంచేస్తారా?

మేమెగిరినా దుమికినా తిండి గింజలకోసమే.

మా ఆట మమ్మల్ని ఆడుకోనివ్వండి.

మాతిండి మమ్మల్ని ఏరుకోనివ్వండి.

నగదు బదిలీల నజరానాలు మాకొద్దు.

విడదీయకుండా ఉంచితే అది ముద్దు..

పధకాల పతకాలు ఊరించలేవు..

జాతి-ప్రాంత బేధాలు వారించలేవు.

మమ్మల్ని మా మానాన వదలండి.

మాలాంటి వారికీ ఉండాలి మనుగడ.

అలాంటి ఆలోచన మీకేమైనా ఉంటే .. కలిసి బతకడానికి చోటుంచండి.

మా స్నేహానికి ఓటెయ్యండి. సద్భావనా భవితకు బాటెయ్యండి.

రాజకీయ గణం -

మంచి కవిత్వం రాయాలంటే భయమేస్తుంది..

మీరంతా ఎన్నికల పుట తప్ప ఇంకేమీ చూడరన్నది నా సాకు.

పద్యం రాయలేను.. రాజనీతి నా కావ్య వస్తువు కాదు..

గణాల గుణింతాలు రావు మరి నాకు.

నాకు తెలిసినవి.. అక్షర గణాలు కావు.. జన గణాలే..

ఎన్నికల రాజ్యం లో ఎక్కడ చూసినా ఈ గణ సమీకరణాలే..

కావ్య నిర్మాణానికి వేదాంగం లో ఛందస్సు లా రాజ్యంగం లో ఎన్నికల సదస్సులు..

ఎన్నికల రాజ్యం లో సదస్సే ఓ చందస్సు.. అది అర్ధం కాని గణాల కూర్పు నా కవిత లా…

వార్తా ప్రసారాల్లో నైనా.. యాత్రా ప్రచారాల్లోనైనా గణాలను గుదిగుచ్చి ఉంచడం పైనే చర్చ..

తారా తోరణాల రోడ్ షో ల లో.. జనగణాలు కవితావేశం లా వచ్చిపడుతున్నాయి.

అధికార గణ నాధుని పద్యాల్లో సమీకరించిన మాత్రలే ..గణ విభజన చెందుతున్నాయి అవి నిరసన గళాన్నే వినిపిస్తున్నాయి ..

మొన్నీ మధ్య తెలంగాణా ఛందస్సు లో చంద్ర గణం యతి మైత్రి కట్టింది..ప్ర్రాస నియమాల్ని ఉల్లంఘించి కామ్రేడ్  గణాలు.. అదేశాలయ్యాయి .

ఇది రాక్షస గణ మన్న రాజా.. నువ్ మరుస్తున్నావ్ మనది గ(ర)ణ తంత్ర వ్యవస్థ.

ఈ గోలంతా దేనికి.. నే చెప్పాల్సింది చెప్పి పోతాను.. అడగాల్సింది అడిగి పోతాను..

అసలు గణ మంటే ఓ గొర్రెల మంద.

కొండకోచో తోడేలు అందులో ఓ గురివింద.

మూడక్షరాలు కలిస్తే గణ మౌతున్నట్టే ముగ్గురు కలిస్తే రణగుణమౌతుంది.

గణాల్లో గురు లఘువులున్నట్టే తోడేళ్ళు గొర్రెలు ఉంటాయంటా..

గొర్రెలన్ని వోటేసి గెలిపించేది ఆ గణం లో గొర్రె నే.. పులితోలు కప్పి కత్తిచ్చి కూచో బెట్టిందీ .. తోడేళ్ళుతమని తినకుండా కాపాడమనంటా ..

మరి నువ్ గొర్రె వే గా.. నీ గుణ మేమయ్యింది? తోడేళ్ళ తో పాటు నక్కల్ని ఎందుకు మేపుతున్నావ్?

అంతర్ముఖీ .. అంతర్జాల విముఖీ .. ( మౌన… మహిళా బ్లాగర్లకు విజ్ఞప్తి )

అమ్మల్లారా ! అక్కల్లారా ! మీ రెక్కడ. మీ రాక కై ఎదురుచూస్తున్నాం అనుదినం

ఆకాశంలో చుక్కల్లారా ! కిందికి పంపండి  మా వాళ్ళని.. రోహిణీ అరుంధతులు చాల్లేదా ! ఎదురుచూస్తున్నాం చకోరాల్లా .

మీరు లేని బ్లాగ్లోకం .. మా కేమి బాగోలేదు.. ఎవరి మీద కోపం.. మాపై చూపిస్తారు !

దివ్య సుగంధానుభవం దూరం చేసి దీపనిర్వాణగంధమా ! మాకిస్తారు !!

బళ్ళో కెళ్ళిన చెల్లెల్లా రా! దేవుని మెళ్ళో మాలల్లారా! ఆటలు పాటలు మానేస్తారా! బ్లాగ్ సన్నిధి లో స్వాంతన లేదా !

సూటిగ అడుగుతున్నా: నాచు రాతలపై జారినంత మాత్రాన మనం  నడవటం మానేస్తామా..! వసంతంలో పచ్చదనం మీ కంటికి కానరాదా! తుఫానులో గడ్దిపోచ ఏ పాఠం నేర్పింది?

బండ రాయి కాదుగ ఈ గుండె… అందుకే ఈ పరితాపం.. ఆడో మగో తెలియని వారికోసమా ఈ కోపం..  

 గుండెలందు మంటలను నేనెందుకుదాచాలి..?  అనుకుంటాం అందరినీ ఆప్తమిత్రులేనని..

ఎవడి గోల వాడిది.. మగతనం ఎన్నడూ ఆడగేలిచెయ్యదే ! మగ బ్లాగు నడిపేది తాటకెందుకు కారాదు? 

బల్ల గుద్ది చెబుతున్నా.. నా మాట తప్పైతే ఆ మాయా మారీచులు అక్కా – చెళ్లెల్లేని  అగస్యభ్రాతలు తన పేరు ను దాచువారు .. నిరుపమాన గుణశీలురా ?

అందుకే ఈ అభ్యర్ధన: ప్రతి మంచి పని ముందు.. ఇబ్బందులు ఎదురవుతాయ్ ..

కూడలిలో నించుంటే.. కుక్కలెన్నో మొరుగుతాయ్.. ఇబ్బందులు దాటుకునే చినుకు చిప్పను చేరుతుంది.

అన్నీ మంచి ముత్యాలైతే.. జల్లెడింక ఎందుకంట .. ఆదమరచి ఉన్ననాడు ఈ జగమే ఓ ప్రమాదావని.

బ్లాగట మంటే వాగటం కాదు బతకటమే.. బ్లాగటమంటే.. మంచిని పంచడం.. బాగును కోరడం..

మొదలు పెట్టి ఆపరాదు ఏ పనినీ  ఉత్తములు.  

రాక్షస మాయలో పడకండి – రాసేదాన్ని కాలరాయకండి

బ్లాగ్సాగర మధనంలో అమృతమెంతో వలకాలి. అందుకే మీరు మేధను మరింత చిలకాలి

మీ రాతలు ఉర్రూతలు: మరు మల్లెల గుభాళింపులు ఆత్మీయతా పలకరింపులు

పట్టించు కోవద్దు యే పుల్ల విరుపులు.

చెడు మాటాడిన వినకు చెడు మాటకు నోరు విప్పకు చెడు నడతల ప్రతిఘటించు ‘ఇది నాకామోదం లేదని‘ పలు మార్లు ప్రతిధ్వనించు..

మంచిని పంచితేవంచనా ..అంతమాత్రాన మనం తలలు వంచేనా?

తపశ్చరణీ విపత్తరిణీ .. స్థైర్యం తో ముందు నడు .. ఆత్మానందాన్ని విడువకు ఎన్నడూ ..

గేలి చెసిన వారి పైకే సమాధానమై తిరిగిరా .

ఎవరో చెప్పినట్టు .. పిచ్చుకా.. కూలిన గూటిని.. రెచ్చి మరీ కడుతూ పో.. పిడుగదే విసుక్కుని పడటం మానును పో..

నివేదన

దారులు వేరై..

యుగాలు దాటినా.. నిన్ననే కలసినట్టుగా ఉంది.

జ్ఞాపకాల సంధ్యలలోనే నా మనం  ఊసులాడుకున్నది..?

చేయి కలిపి నడిచామన్న మాటేగాని..నా మూలాల మట్టి వేరై.. దిగబడిపొయా..

నువ్ చిటారు కొమ్మల  లేచిగుళ్ళను నిమురుతూ ఉండిపొయావ్ .

ఎండల్లో ఊగిసలాడే నిను చల్లబరచే నీరవ్వాలనే కదా నే మొదల్లొనే ఇంకిపోయా ..

నువ్ తారపధం లోకి  దూసుకుపోయావ్.

రాత్రిళ్ళు నిను చూడ వస్తే గాలి కెరటాల సంగీతమై పలుకరిస్తావ్.

మనమిద్దరం వేణువు రంధ్రాల్లా విడివిడి గా ఎందుకుండిపొయాం?

నా వంటరితనం లో  పాటై వినిపించావే ..

కంటి పాపవై ఎప్పుడు కనిపిస్తావో..!!

వరదై పారుతా..

ఆఫీసర్ నాపై ఉరిమిందానికి చుట్టూ ఉన్న వాళ్ల నవ్వుల మెరపులు గుచ్చుకుని మొఖం మంగళం అయ్యింది.ఆలోచన వడగళ్ల వాన లో మంచుముక్కల్లాంటి మెమో ల భయం.. కెరీర్ గ్రాఫ్ పై కమ్ముకున్న నిరాశల మేఘమైంది.

నాకెప్పుడూ జీవితపు జారుడు బల్ల పై ఎదురు దేకుతున్న ప్రయాసే..తప్పైన ఫైళ్ల చిట్టా లెక్కల చిక్కుముళ్లు ఏనాటికైనా వీడతాయి కానీనెలవారీ ఖర్చుల తగ్గింపు సూత్రం అంతు చిక్కదు.అయినా క్రెడిట్ కార్డ్ ల వాడకం లో నా అహం తగ్గదు.

పెళ్లాం-బిడ్దల కోసమే పురుష లక్షణం లో పదిలం గా ఉన్నానని నేనూ ..ఏక్ నిరంజన్ గాడైతే ఇంతవరకూ ఆగే వాళ్లమా అని బాసూ ..ఆఫీసు లోనే మిమ్మల్ని అనవసరంగా తలచుకొంటాం.

పొడారి పోయిన మనసు లో ఆవేశపు జడి.. ఎడారో ఎండమావో తేలని మజిలీ లో నిరంతర అలజడి ..కానీ ఆఫీసు అప్రకటిత వర్ష ఛ్చాయా ప్రాంతమే ..

ఇంటికి వచ్చేటప్పుడు కొన్న సరకుల మోత ..గమ్యం చేరాకా తలుపు తట్టటం లో వినపడుతుంది.

చేయి లానే గుండె కూడా బరువు దించుకోవాలంటే మనిషి వరదై పారాల్సిందే .

ఆనందమైనా ఆవేశమైనా చెలియలికట్ట దాటాల్సిందే

జీవన యానం .. రైలు ప్రయాణం

ఇష్టం లేని ప్రయాణాన్ని కష్టంగా చేయించడానికి రైలోస్తుంది స్టేషన్లోకి ..

పెదాల పట్టాలను బిగబెట్టి…వేగమంత వేవిళ్ళతో.. ప్రసవార్ధమై ముక్కుతున్న పూర్ణ గర్భిణిలా .. ఇష్టం లేని …
అనుబంధం ఏ నాటిదైనా ఆగేది ఐదు క్షణాలంటూ.. రేకెత్తిన ఆలోచనలనూ.. రైలెక్కించడానికి .. ఇష్టం లేని ..

నాకు ఊరు వోదలలాలంటే.. తల్లి ని వదిలే చంటోడి కున్నంత బాధ ..
నా ఏడుపు కేక కోసం ఆనందం గా ఎదురు చూసిన తండ్రిలా .. నను పట్నం పంపే కిటికీ కరచాలనాల సంఘం ..
తెగవలసినదని తెలిసినా.. తోడొచ్చే తల్లి పేగులా ..చిన్న నాటి నుండి పెనవేసుకున్న స్నేహ బంధం ..
ముందుకు సాగే రైలు కి ఉన్న వెనక్కి తిరిగే చక్రల్లా.. నను సాగనంపుతాయి .

ఏడుపో రాగమో తెలియకుండానే.. రైలు.. నేను.. ముందుకు సాగుతాము.
కంపార్ట్ మెంట్ లైట్ల వెలుగు లో కదిలే కాలువ ఆగిన రైలనిపిస్తుంది
నాకది.. చెలియలికట్ట దాటీ – దాటని చెలి కంటి చెలమను తలపిస్తుంది.
దూరమౌతున్న ఊరులా పలచనౌతున్న సిమెంట్ బెంచీ సింహావలోకనాలు ..
ఎదురొచ్చే మరో రైలు రొద లో వులికిపాటు పడుతుంటాయి.
ఆ సమయానికి ముందు స్టేషన్ లో మైకో- గంటో అప్రమత్త మౌతుంది .,

 రైలింజను నిట్టూర్పులతో స్టేషను లో బెంచీ లన్నీ బరువు దిన్చుకున్టాయి.

ఇష్టం లేని పెనిమిటి తో కష్టం గా కాపురానికా అన్నట్లు ..
ఇష్టం లేని ప్రయాణాన్ని కష్టం గా చేయించడానికి .. రైల్లెల్తోంది .. చీకట్లోకి..

చతుర్ధ చంద్రోదయం

చిన్ననాడెప్పుడో చంద్రుడ్ని చేరువుగా చూసిన జ్ఞాపకం…

బహుశా అమ్మ చూపుడి వేలి చివర వేలాడుతూ అనుకుంటా.

అప్పట్లో ఎంత అందంగా ఉండేవాడు !

పంచదార కలిపిన పెరుగన్నం ముద్దలా.

అదేంటో నే ఏడుపు ఆపేలోపు అమ్మ గోటిపై చేరేవాడు…

చల్లగ నా కడుపులోకి జారేవాడు..

నే నిద్దరోయాక నాన్న వచ్చేవాడు..

నింగికి.. నేలకు నడి మబ్బులా ..

ఎక్కువగా గర్జించేవాడు .. అప్పుడప్పుడూ పన్నీటి మేఘమై వర్షించే వాడు ..

అమ్మ వెన్నెలంతా నాన్నకే సొంతం.

ఏ అమృత సాగర మధన ఫలితమో..

మా ఇంట శశి వదన ఉదయం ..

చిన్నప్పుడేప్పుడొ చంద్రుణ్ణి ఏడుస్తూ చూసిన జ్ఞాపకం

బహుశా అమ్మ అడ్దాల నడుమ ననుకుంటా..

అచ్చంనాలానే ఉండేవాడు .. నోట్లో పాలపీకతోనా చిన్ననాటి ఫోటోలో లా …

అల్లరి నాలానే చేసేవాడు ..

పెద్దయ్యాక నాకు తొడొచ్చేవాడు

నాన్న చేతికి అందొచ్చేవాడు

జ్ఞాపకాల దొంతరలో నలగని నిజం, తమ్ముడైనా అన్న లాంటి వాడి నైజం .

మునుపెన్నడోచంద్రుడు నను చూసి నవ్విన జ్ఞాపకం ..

నను ముస్తాబించి కూర్చోపెట్టాక ..

అదేంటో నే తలెత్తి చూసేలోగా తెరమరుగయ్యాడు..

తెలిమంచు కరిగేలోగా తలపు లెన్నో రేపాడు..

అప్పటి వరకు తెలియలేదు .. ఉదయ చంద్రిక కూడా ఉంటుందని నులివెచ్చగా

ఎన్ని జన్మలు బంధమో .. ఆ సప్తపద బంధం ..

ఆ చలువ రాయిపై అరిగే చందం .. నా జీవన గంధం .

ఇది కృష్ణ పక్షపు అష్టమి లోపు మరో చంద్రునితో నా అనుబంధం .

అష్టమి అమావాస్య తెలియకుండా రసరాజ్య యుద్ధం .. ఫలితంగా పాడ్యమి పాపడు సిద్ధం .

ఇదీ ప్రతీ స్త్రీ కోరుకునే.. చతుర్ధ చంద్రోదయం …….

అక్షరం మనిషైనప్పుడు..