నిండు పున్నమి నాటి పండు వెన్నెల స్వర్గన్నే తలదన్నేలా

పగలంతా విహరించిన సూరీడు విశ్రాంతి కోసం వినీలాకశంలొ పశ్చిమ తీరానికి మెల్లగా జారుకున్నపుడు
పండు వెన్నెలతో పన్నీటి జల్లును కురిపించడానికి విచ్చేసిన రేరాజు తన చల్లని వెలుగును తెల్లగా పరిచినపుడు
మెల్లగా తగిలే చల్లగాలి మేనుకి మైమరపైతే, విరగబూసిన విరజాజులు వెదజల్లే సుగంధం మనసుని మైమరిపింపచెసినపుడు
దేవతలకి సైతం దక్కని అమృతమైన అమ్మ చేతి ముద్ద తింటూ అమ్మ చెప్పే మర్యదరామన్న కథలు వింటున్నపుడు
చల్లగాలికి మల్లె తీగ గమ్మత్తుగా ఊగుతుటే ఆ మల్లెల మత్తుగాలికి నా మనసు ఊహలలొ తేలుతూ నిద్రలొకి జారుకుంది.

RTS Perm Link