అలరు మకరందము గ్రోలు అళి
కలువన్ దాకు వెన్నెల,
చెలి సిగన్ మల్లెలు
బాజి మనసు తెలిసి గెలిచినవాడున్
కుమారు గారున్ ఘనులే

ఆటవెలది

భాద్రపదపు తొలుతబడు చిరుజల్లులు
తాకి గాలి సోకి తుళ్ళి పడ్డ
జాజి పూలువిరిసే జాగుచేయకనే
ఏనాడు నిండుకోవు నాతి సిగన

=====================
అది పండువెన్నల
ఆ పండు వెన్నెల్లో
ఇసుకతిన్నెలపై
ఈ మంచులో
ఉరకలు వేసే చిరుగాలి
ఊరుకోక
ఋతువును మార్చింది
ఎందుకో
ఏమిటో
ఐనా నాలొ ప్రేమ ఋతువుమారలేదు
ఒట్టి ఋతువేకాదు ఆమె రూపం కూడా
ఓ రోజు
ఔనన్నా కాదన్న
అందరు ఒప్పుకున్న ఒప్పుకోకపొయినా
అఃహల్య తోనా వివాహం జరుగుతుంది.
========================
నేను నీ చెంతనున్న వేళ
కాలం నాదరి చేరనీకే
మన ఘడియ ఏకాంతవేళ
ఓ యుగంలా ఉండిపొతే
నీ ఒడిలో నీమోమును చూస్తు
నీ పిపాసిలా ఉండిపోతాను
సందె చిరుగాలి తాకి
విరిసిన మల్లెల నీ చిరునవ్వు
ఇక కాలంలేదంటు
ఇంటికెల్లిన వేళ
నాలో నిస్సహాయత
కాలంపై కక్ష కట్టింది
ఓ అనంత కాలం
నీ అపురూప సౌందర్యాన్ని
ఆస్వాదించాలని
నీలో లీనమైపోవాలని
నీలో ఎన్నడు తీరని ఆశ.

==============
నీ ఏకాంతం
చిగురాకుల వసంతం
నీ జ్జాపకం
నీటిలోని ప్రతిబింబం
నీ మౌనం
నిర్మానుష్య నిశిధి
నీ చిరునవ్వు
నింగిలోని విహంగం
నీ పలుకులు
సెలయేటి గలగలలు
నీ తనువు
సుగంద పరిమళం
నీ కన్నులు
మంచు ముత్యాల జల్లులు
నీ కురులు
జలపాతాల దారలు
నీ వయసు
చిగురించె రెమ్మలు
నీ అదరాలు
తేనెలూరే గులాబీలు
నీ సొగసు
మెరిసె పున్నమి వెన్నెలలు
కానీ, చెలి
నీ హ్రుదయం
ప్రేమలేని పాశానం.
=================
ఓ మేఘమా నా చెలిని చూడవే
నీవు లేని నెలవంక అందమది
అరవిచ్చిన మందారమొగ్గది
కార్తీకపు ప్రమిదది
పిండారబోసిన వెన్నలది
తన చిరునవ్వుల గాలితో
నను చుట్టేసింది
తన వలపు మత్తులో ముంచేసింది
తనను ఏమని చెప్పను
సన్నజాజుల గుబాళింపని చెప్పనా
తళతళ మెరిసే తారని చెప్పనా
సందె కాంతుల శొభని చెప్పనా
నా సర్వం తానని చెప్పనా
ఆ నయనాల నయగారం
మల్లెల సింగారం
ఆ అదరాల మదువు
మెరిసే తనువు
అన్నీ నాకొసమని ఆశగా చూస్తున్నా
ఆమె రాక, అదొక వసంతం
తనులేని ఏకాంతం
హేమంతపు చిరుగాలి
ఆమెలేని జీవితం
గ్రీష్మపు సూర్యతాపం
దూరాన తాను వస్తున్నట్టుంది
తేలిపోవే మేఘమా
తేలి చెంతరాకే మేఘమా..
====================
నీ కోసం
వెన్నల రాత్రిని
వేకువ జాముని
విరిసిన పగలని
ముసిరిన రాత్రిని
నిర్లిప్తంగా గడిపేస్తున్నా
నీ కోసం
చెదిరిన మనసుని
చివికిన బ్రతుకుని
జరిగిన కథని
తీరని వ్యదని
ఓర్పుగా భరిస్తున్నా
ఆజన్మాంతం అలసినా
ఆశలు సొలసిన
గుండెలు పగిలినా
గుర్తులు చేరిగిన
నాకోసం నిను మరువను.
=================
రావే నేస్తం
నా మనసాగకుంది
పదే నీకై పరుగుతీస్తుంది
నీ జ్జాపకాలు నను చుట్టెస్తున్నాయి
ఓ రోజు నీకై వస్తాను
నీ ప్రేమకై చూస్తాను
అందాక నా జ్జాపకాలు చెరిగిపోనీకు
అవే మన చెలిమికి సాక్ష్యాలు
నే మాత్రం నిను మరువలేను
కొత్త నీరు వచ్చాక నను మరిచిపోకే
నీ ముద్దుమాటలు నను విడిచిపోయే
నీవు లేక ఈకాలం మూగబోయే
నేనిక వుంటా నేస్తం
కాలం సాగిపోతుంది.
====================
ఆ రోజులెక్కడే చెలి
నీవు,నేను కలసిన వేళ
ప్రకృతి పులకించిందెందుకో
నీకై ప్రతిక్షణం నే వేచిన వేళ
నీ చిరునవ్వు కానుకిచ్చేవు
నీటి అలపై చందమామ రూపు
చేమంతులు విరిసిన నీ నవ్వు
నీకాటుక కన్నులు
నాకింకా గుర్తున్నాయి
నీవే నాప్రాణమంటు
నీ చెంత చేరిన వేళ
నీ ప్రేమతో నను బందించావు
ఎటూ కదలక నా హ్రుదయంలో వుండిపోయావు
నీవు ఘడియ దూరమైన వేళ
నే పడిన తపన గుర్తుందా
మరి ఈనాడు నీవులేక ఎలా వున్ననో..
========================
వచ్చేస్తున్నా చెలి
నీకోసం ఈ దిగంతాలు దాటి
నులువెల్లా నీటీ వెల్లువలా వస్తున్నా
సురీడు పారిపోయినా
చీకటి ముసుగులు దాటివస్తున్నా చెలి
నా మనసైతే ఎనాడో నినుచేరింది
నే వడివడిగా వస్తున్నా చెలి
తిధులెన్ని ఆపినా నీవైపే
ఆశగా వస్తున్నా, నీకై ఆలోచిస్తున్నా
స్వర్ణముఖి ఆపినా, సురలు వచ్చి ఆపినా
చీకటి ప్రాణం పోయేసరికి
నీ రాకకై వేచివుంటాను
నీ కాటుక కన్నులు, లేత అదరాలు
నను మరిచాయేమో
మరలా మనం ఒకటౌతాం
కలకాలం కలిసుంటాం..
===================
వచ్చేస్తున్నా చెలి
నీకోసం ఈ దిగంతాలు దాటి
నులువెల్లా నీటీ వెల్లువలా వస్తున్నా
సురీడు పారిపోయినా
చీకటి ముసుగులు దాటివస్తున్నా చెలి
నా మనసైతే ఎనాడో నినుచేరింది
నే వడివడిగా వస్తున్నా చెలి
తిధులెన్ని ఆపినా నీవైపే
ఆశగా వస్తున్నా, నీకై ఆలోచిస్తున్నా
స్వర్ణముఖి ఆపినా, సురలు వచ్చి ఆపినా
చీకటి ప్రాణం పోయేసరికి
నీ రాకకై వేచివుంటాను
నీ కాటుక కన్నులు, లేత అదరాలు
నను మరిచాయేమో
మరలా మనం ఒకటౌతాం
కలకాలం కలిసుంటాం..

===================

ప్రియా
అదేంటే నీకుపడిశం పడితే
నాకు ఊపిరి అడటం లేదు
నేనే నువ్వాయ్యాన
* * * *
నీ పేరులో ఎంత మధువుందే
పిలిచిన ప్రతిసారి
పెదవెంత తియ్యగా
తగులుతుందో తెలుసా.
* * * *
చీకటంత బాదలోనీ జ్ఞాపకం
ఓ చిరు దీపం
ఇన్ని మరిపించేదినీ
చిరునవ్వే తెలుసా.
* * * *
ఈ తోటలో ఇన్ని పూలున్నాయని
నేనెప్పుడు చూశాను
సన్నజాజి లాంటి
నీ సొగసు తప్ప
==================
ప్రియా
ఇన్ని పూలు విరబూస్తే
నీ నవ్వు చిన్నబోతుందనుకున్నాను
అవేంటే తలలొంచుకున్నాయి.
* * * *
నువ్వు నాకోసమే కదటే పుట్టింది
మరి నువ్వక్కడ
నే నిక్కడ ఎంటే
నీలో నన్ను కరిగిపోని.
* * * *
ప్రతి రోజు నేనొక పువ్విస్తాను
దానికి నువ్వో నవ్విస్తావు.
మరి ఈరోజు పండిస్తాను
దానికి నువ్వేం ఇస్తావు
==============
ప్రియా
ఇది పెదవేకదా
మధువెమోనని
అనుమానంనిజమేనా
* * * *
నా ప్రెమంతా నీదైతే
ఇంకేం మిగిలిందే నాలో
నీ ఊసు, రూపు తప్ప
ఎప్పటికి ఇంతేనా
* * * *
ఇన్నడిగినా
జవాబు రాదేమిటే
తళుక్కున మెరిసె
నీ చిరునవ్వు తప్ప
=================
ప్రియా
నిరాశ ఎందుకే
నన్ను చూడలేదని
నీతొ నేను నీడలా వున్నా
* * * *
నీ ఊహ వస్తే చాలు
నా మనసు వికసిస్తుంది
నీ జ్జాపకల పరిమలాలతో
* * * *
ఇదుగో నా చిరునవ్వు
నీ వాలు చూపుకి బదులు
మరి నీ చిరునవ్వుకు బదులేది
నాలోపులకరించిన హ్రుదయం తప్ప
* * * *
శిశిరిమా ఇది
ఆయినా నా అశలు చిగురిస్తున్నాయి
నీ అనురాగపు మబ్బులు వురిసి
నీ ప్రేమలో నిండా తడిసి.
===================
ప్రియా
నాకు లోకమంతా చీకటీ
అందులో వెలుగుతూ నువ్వు,
నవ్వుతూ నేను
* * * *
వెన్నెలంతా నీ చిరునవ్వే
అందులో ఆడుతూ నేను
ఇదే నువ్వు చెప్పాలని
ఎంత సేపటినుంచున్నానో
* * * *
నాకు మాటరావటం లేదు
నీ కళ్ళలో చూస్తుంటె
ఇలా ఎప్పటికి చూస్తుంటావా.
===================
ప్రియా
సందేహమా
నేనే నాకు గుర్తుండను తెలుసా
నీ సమక్షంలో
* * * *
నువ్వుంటే
భయంలేదు, భాదలేదు
బెంగలేదు, బెదురు లేదు
నీపై ప్రేమ తప్ప
* * * *
ఓ సారి నీ కన్నులు
మరో సారి నీ పెదవులు
నన్ను పిలుస్తున్నాయి
చక్కని నీ చెక్కిలి తడమను.
* * * *
ప్రేమా
అది మాయో, మంత్రమో
తీపో, చేదో
ఏమో నాకేం తెలుసు.
నన్నడిగితే నువ్వని చెప్తాను.
================
ప్రియా
నిన్న నిన్ను చూడాలని
నీ చెంత కొస్తే
నువ్వు, నా కోసం వెళ్ళావట.
* * * *
నువ్వు, నేను
పున్నమి కలువలైతేదూరంగా వుంటామని
తారా, చంద్రులమన్నాను
నీకు సిగ్గేసిందా
* * * *
ఇన్ని రోజుల
నీప్రేమను తలుచుకుంటే
నను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తుంది
ఇంతకు వింటున్నువా…