విదేశాలలో నివసిస్తున్న పిల్లలకు తెలుగు మాట్లాడడం నేర్పడం ఎలా?
మీ మీ అభిప్రాయాలను తెలియజేయండి
తూనీక వారి తెలుగు DVD లు నాకు బాగా నచ్చాయి. అవి పిల్లలకు చూపిస్తున్నాను
పాత తెలుగు సినిమాలు (అంటే మాయాబజార్ వంటివి అన్నమాట) కూడా పిల్లలకు తెలుగు నేర్పడానికి బాగానె పనికివస్తాయి
చాలా రోజుల విరామము తరువాత మళ్ళీ ఈ రోజు బ్లాగు రాయటానికి వీలు దొరికింది. వారం రోజుల కింద ఇంట్లో మెట్లపై నుండి జారిపడినప్పుడు, ఆ తరువాత నా మదిలో కదిలిన భావనలే ఈ నాటి మన పిచ్చాపాటి.
ఇంతకు ముందర పోస్ట్ లో రాసినట్టు ఇలా దెబ్బ తగలడములొ ఆనందం ఏముంటుంది అని ఎవరైన అడగొచ్చు. అమ్మా! రామా! అని మూలుగుతుంటే ఐదేళ్ళ మా బాబు అమ్మా! నువ్వు rest తీసుకో అని అనడం ఆనందం! రెండేళ్ళ మా పాప అమ్మా! నీ తప్పు లేదు ఏదో accident అనడం ఆనందం! అంత బాధలోనూ ఆ చల్లని మాటలకు తన్మయత్వం పొందడం ! ఇదేనేమో మాత్రుత్వం అంటే!
ఎలాగూ లేచే పరిస్థితి కాదు! మరి ఇంట్లో పిల్లల పరిస్థితి ఏమిటి? ఇంట్లో ఇల్లాలు బండి చక్రం లాగ తిరిగుతున్నంతవరకు ఎవరికీ ఏ లోటు తెలియదు. ఆ బండి చక్రం ఆగితే? అంతే సంగతులు! ఏదో స్నేహితుల సహకారము వల్ల ఆ రోజు ఏమీ ఇబ్బంది లేకుండా గడిచి పోయింది. ఇలాంటప్పుడు అనిపిస్తుంది మనిషికి మనిషి సహాయము ఎంత అవసరమో అని! వారాంతములొ చాల పని చేసాను కదా అని ఒక రెండు రోజులు సెలవు తీసుకుని rest తీసుకుందాము అనుకున్నా!దేవుడు ఈ లెవెల్లో rest ఇస్తాడు అని అనుకోలేదు. దొరికిందే ఛాన్సు అని పనిలో పని గా ఒకదానివెంట ఒకటిగా ఒక రెండుసినిమాలు లాగించేసాననుకోండి!
కాసేపు అమెరికాలో వైద్య వ్యవస్థ గురించి, మన భారత దేశంలో వైద్య వ్యవస్థ గురించి ఆలోచించి తప్పొప్పులు అందరూ ఎంచుతారు మనం చేయగలిగింది ఏమిటి అని అంతరాత్మను ప్రశ్నించుకొని ఒక నిర్ధారణకు వచ్చేలోపలే మందుల ప్రభావముతో నిద్రకు ఉపక్రమించడముతో అలోచనలకు ఆనకట్ట పడింది!
ఇంకొక రోజున మళ్ళీ దీని గురించి మట్లాడుకుందాము!
తెలుగు నేర్చుకొనుటకు సహాయపడు websites:
http://www.cpbrownacademy.org/
సరే! బ్లాగు అయితే మొదలు పెట్టాను కానీ ఏమిటి రాద్దాము అని ఆలొచిస్తే శతకోటి విషయాలు తట్టాయి! అలా అని అన్నీ రాయగలిగేంత గొప్ప విషయాలు కావు. అసలే బ్లాగులోకం! స్వగతం కాదు కదా! మనసులో మాటలు ఠపీమని బయట పెట్టేయడానికి.అయినా సరే ఎలాగోలాగ ఏదో ఒకటి అర్జ్ంట్ గా రాసేద్దామని నడుము (అదే నండీ కంప్యూటెరు) బిగిన్చి రంగంలోకి దిగాను.
ఈ రోజున ఆనందం గురించి బ్లాగుదాం!
సెలవు నాడు కూడా ఆఫీసు పని చేస్తుంటే పిల్లాడు వచ్చి “అమ్మా నాతో ఆడవా” అని అడిగిన వెంటనే , పని ఆపేసి , కాగితపు ప్లేనులతో తనతో ఆడినప్పుడు ఆ చిన్నారి ముఖంలో వేయి వోల్టుల బల్బులాగ వెలిగిన వెలుగు కదా ఆనందం!
వర్ష్ పు తొని చినుకు నేల పై పడినప్పుడు వచ్చే వాసన కదా ఆనందం!
ప్లానిటోరియములో నక్షత్రాలను చూసి చిన్ననాటి తీపి స్మ్రుతులను తలుచుకుంటూ మైమరిచిపోవడము కదా ఆనందం!
రెగ్యులరుగా ఫోనులో మాట్లాడుతూ ఉన్నా , ఠంచనుగా ప్రతి సారీ “ఏమ్మా! ఎలా ఉన్నావు?” అని మమతానురాగలతో నిండిన తల్లితండ్రుల పలకరింపు కదా ఆనందం!
పక్షుల కలకలం , సూర్యుని ఉదయం, చల్ల ని పిల్లగాలి కి ఊగే లవలీ లతలు కదా ఆనందం!
అంతెందుకు అలసిసొలసి ఇంటికి వచ్చినవెంటనే “అమ్మా” అని పరిగెత్తుకు వచ్చే పిల్ల్లలు కదా ఆనందం!
ఆనందం మన చుట్టూనే తిరుగుతూ ఉంది! దానిని పొందడము మన ధ్రుక్పథముపై ఆధారపడి ఉంది! దైనందిన పనులలో పడి చిన్న చిన్న ఆనందాలను అనుభవించడం మర్చేపోకండి!
సర్వే జనా సుఖినో భవంతు!
ఏమిటీ ! ఇప్పుడే కదా ఒక పోస్ట్ అప్లోడ్ అయ్యింది, మళ్ళీ ఇంకొకటి అని అనుకుంటున్నారా? ఏమీ లేదు, నేను రాసే సంగతుల కూటముల గురించి చెప్దామని…
పిల్లలు
రాజకీయాలు
సినిమాలు
ప్రకృతి
పిచ్చాపాటి
ప్రస్తుతానికి ఇవి.
నా లోకానికి స్వాగతo!
మొత్తానికి నేను కూడా బ్లాగడo మొదలు పెట్టాను.
శుభోదయo!
ఎందరో మహానుభావులు! అందరికీ వందనములు!
Powered by FireStats