కారుణ్య

ఆకాశంలో నల్లటి మేఘాల్లాగా
నా మదిలోనూ దిగులు మబ్బులు

అమ్మా..
ఈ లోకంలో పచ్చనోట్లకున్నంత
విలువ మనుషులకు లేదు కదూ..?
రాకెట్‌కంటే వేగంగా మావాడి ప్రశ్న
ఇందాకటి దిగులుకి కారణం ఇదే

మనుషులకూ విలువుందని
అబద్ధం చెప్పలేని నిస్సహాయత
మనిషి సృష్టించిన ఆ నోట్లు
నేడు ఆ మనిషినే ఆడిస్తున్నది నిజం

లేదు నాన్నా…
పచ్చనోటుకంటే మనుషులకే విలువెక్కువని
గొంతు పెగుల్చుకుని చెప్పబోతున్నానా…
ఆస్తి కోసం తల్లినే నరికిన తనయులు
అంటూ… విషయం విషాదమైనదైనా
ముఖంనిండా నవ్వులతో
న్యూస్ రీడర్ వార్తా పఠనం..

ఎక్కడో పాతాళంలోంచి
మనుషులకే విలువెక్కువ నాన్నా
అంటూ నా మనసు ఘోషించినా
పచ్చనోటుముందు
రక్త సంబంధాలు బలాదూర్
వార్తా కథనం పచ్చిగా చెప్పేసింది..

మనసు మూగగా రోదిస్తుంటే..
ఇందాకటి దిగులు మేఘాలు
కన్నీటి జల్లులై…
మనుషులకే విలువుండే రోజులు
తప్పక వస్తాయంటూ…
నన్ను ఊరడించాయి…
ఆరోజులు వస్తాయా…?!

జీవితం…
ఇచ్చినదాన్ని పొందాలంటే
మనమూ దానికి కొంత ఇవ్వాలి

అది ఏదయినా, ఎంతయినా
తప్పక ఇవ్వాల్సిందే
ఒకదాన్ని పొందాలంటే
ఇంకోదాన్ని వదిలేయాల్సిందే..!

జీవితం…
పట్టరాని సంతోషాన్నిస్తే…

రోదనలు, వేదనలు..
కష్టాలు, నష్టాలు…
కన్నీళ్ళు, కడగండ్లు..
అన్నీ దానికిచ్చేస్తాం

శాంతి, సంతోషాలు
నవ్వులు, పువ్వులు
ఆశలు, అనుబంధాలు
అన్నీ తిరిగి తెచ్చుకుంటాం..!

జీవితం…
ఓ పసిబిడ్డలాంటిది
కల్మషం లేని నవ్వులాంటిది
అందుకే…
మరణం అమరత్వపు ఖ్యాతి అయితే,
జీవితం మరణంలేని ప్రేమకు ఖ్యాతి…!