Archive for the 'అమ్మ' Category

చెప్పాలి… గుర్తుండిపోయేలా..!!

పొద్దుట్నుంచీ ఒకటే ఆలోచన
ఏదో రాయాలి, చెప్పాలి
ఏం చెప్పాలి, ఎలా చెప్పాలి
చెప్పాలన్న విషయంలో స్పష్టత ఉన్నా,
ఎలా ప్రారంభించాలో తెలియని అయోమయం

కానీ చెప్పాలి..
తానున్నంతవరకూ గుర్తుండిపోయేలా
అనుక్షణం గుర్తు చేస్తుండేలా
అసలు మరపు అనేదే ఎరుగకుండా
సూటిగా చెప్పాలి
కానీ ఎలా…?

రోజులా రేపు తెల్లారుతుంది
అదేం పెద్ద విషయం కాదు
ఆ రేపటిలోనే ఎంతో విషయం ఉంది
ఆ రేపటిలోనే ఎంతో జీవితం ఉంది
ఆ రేపటి రోజునే
మా ప్రియమైన పుత్నరత్నం
దేవకన్యలు తోడురాగా
ఈ భూమిమీద వాలిపోయాడు

మావాడి ప్రతి పుట్టినరోజునా
వచ్చే గిఫ్ట్‌లను చూస్తూ.. ఆ దేవుడికి
మనసులో థ్యాంక్స్ చెప్పేస్తుంటా
ఎందుకంటే…
ఆ దేవుడు చాలా పెద్ద గిఫ్ట్‌ను
తన రూపంలో మాకు ఇచ్చినందుకే…

విషయం పక్కదారిపట్టకముందే…
బ్యాచిలర్‌గా చివరి పుట్టినరోజు
జరుపుకుంటున్న ముద్దుల తనయుడా…
పెళ్లంటే నూరేళ్ల పంట.. ఇది అందరూ చెప్పేదే
కానీ పెళ్లంటే…
కొత్తల్లో లోకాన్నే మర్చిపోయేలా ఉండటమూ కాదు
పాతబడేకొద్దీ అనుమానాలూ, అవమానాలూ కాదు
పెళ్లంటే ఇద్దరి మధ్య ఉండే నమ్మకం

పరస్పరం నమ్మకం, ప్రేమాభిమానాలతో
మీ జీవితం నల్లేరుమీద నడకలా
మూడు పువ్వులు, ఆరు కాయలుగా
హాయిగా, ఆనందంగా సాగిపోవాలని
ఇలాంటి పుట్టినరోజులు
మరిన్ని జరుపుకోవాలని
మనస్ఫూర్తిగా ఆకాంక్షిస్తూ…
విష్ యూ హ్యాపీ బర్త్ డే మై డియర్ సన్…!!


(డిసెంబర్ 21న పుట్టినరోజు జరుపుకోబోతున్న మా పుత్రరత్నానికి ఆశీస్సులతో…)

మనిషికి విలువా?

ఆకాశంలో నల్లటి మేఘాల్లాగా
నా మదిలోనూ దిగులు మబ్బులు

అమ్మా..
ఈ లోకంలో పచ్చనోట్లకున్నంత
విలువ మనుషులకు లేదు కదూ..?
రాకెట్‌కంటే వేగంగా మావాడి ప్రశ్న
ఇందాకటి దిగులుకి కారణం ఇదే

మనుషులకూ విలువుందని
అబద్ధం చెప్పలేని నిస్సహాయత
మనిషి సృష్టించిన ఆ నోట్లు
నేడు ఆ మనిషినే ఆడిస్తున్నది నిజం

లేదు నాన్నా…
పచ్చనోటుకంటే మనుషులకే విలువెక్కువని
గొంతు పెగుల్చుకుని చెప్పబోతున్నానా…
ఆస్తి కోసం తల్లినే నరికిన తనయులు
అంటూ… విషయం విషాదమైనదైనా
ముఖంనిండా నవ్వులతో
న్యూస్ రీడర్ వార్తా పఠనం..

ఎక్కడో పాతాళంలోంచి
మనుషులకే విలువెక్కువ నాన్నా
అంటూ నా మనసు ఘోషించినా
పచ్చనోటుముందు
రక్త సంబంధాలు బలాదూర్
వార్తా కథనం పచ్చిగా చెప్పేసింది..

మనసు మూగగా రోదిస్తుంటే..
ఇందాకటి దిగులు మేఘాలు
కన్నీటి జల్లులై…
మనుషులకే విలువుండే రోజులు
తప్పక వస్తాయంటూ…
నన్ను ఊరడించాయి…
ఆరోజులు వస్తాయా…?!

నాన్న లేని అమ్మ..!!

నువ్వు దూరమై ఏడాది గడుస్తున్నా
కాలం ఎప్పట్లాగే పరుగెడుతోంది
కాలంతోపాటు మనుషులు కూడా…

నువ్వు దూరమైన అమ్మకూడా
కాలంతో నిశ్శబ్దంగా అడుగులేస్తోంది
అయితే నువ్వు ఉన్నప్పటి అమ్మకూ
నువ్వు లేనప్పటికీ అమ్మకూ
తేడా ఇప్పుడే స్పష్టమవుతోంది

నువ్వు లేని ఆమె గతంలోలా
పెద్దరికంగా, ధైర్యంగా లేనేలేదు
ఆమెలో ఏదో తెలీని బాధ
అలాగనీ దాన్ని బయటపడనీయదు
నోరువిప్పి చెప్పదు
బహుశా.. తానే బాధపడితే
పిల్లలు ఇంకెంత బాధపడతారోనని
లోలోపలే కుములుతోందేమో…

అందుకే.. తను మరీ చిన్నపిల్లయిపోయింది
ఇప్పుడు ఆమె మాకు అమ్మకాదు
మేమే ఆమెను పాపలా చూడాల్సి వస్తోంది

పసిపిల్లలు తెలీని వారిని చూస్తే
హడలిపోయినట్లుగా..
ఆమె మాకు కష్టాలొస్తే హడలిపోతోంది
తెలిసినవారిని పిల్లలు హత్తుకున్నట్లుగా
మాకు సంతోషం కలిగితే
గుండెలకు హత్తుకుని ఆహ్వానిస్తోంది…

అదేంటమ్మా అలా చేస్తున్నావ్? అంటే,
చిన్నపిల్లలా ఉడుక్కుంటోంది…
నా పిల్లలు నాకే మంచి చెడ్డలు చెప్పటమా?
అని ప్రశ్నించటం మానేసి…
అందరూ నన్నే అంటున్నారనీ
అమాయకంగా ఏడుస్తోంది…

అందుకే ఆమెను ఓ పసిపాపలా
కంటికి రెప్పలా కాపాడుకోవటం మినహా…
పై లోకానికి వెళ్లిన ఓ నాన్నా…
నిన్ను తెచ్చివ్వలేని నిస్సహాయులం మేం…
ఆమెకి కలలోనైనా కనిపించి
నువ్వు ఉన్నప్పటి మా అమ్మలా
తనని ఉండమని చెప్పవూ…?!

కోతికొమ్మచ్చి ఓడి(పారి)పోయింది…!!

కోతికొమ్మచ్చి ఓడిపోయిందా…!? ఎందుకని..? అసలు ఈ కోతికొమ్మచ్చి గొడవేంటని అనుకుంటున్నారు కదూ…? కంప్యూటర్ గేమ్‌లు, వీడియో గేములు తప్ప.. పల్లెల్లో, పంటచేలల్లోని చెట్ల కొమ్మలపై చేరి గంతులేసి ఆడుకునే కోతికొమ్మచ్చి ఆట ఈనాటి స్పీడ్ యుగపు చిన్నపిల్లలకు తెలియకపోవచ్చు.

మా చిన్నతనంలో వేసవి సెలవులొస్తున్నాయంటే ఎగిరి గంతేసేవాళ్ళం. అమ్మమ్మ, నానమ్మల ఊర్లకు ఉరుకు పరుగులతో వెళ్ళిపోయేవాళ్ళం. అక్కడ పిల్ల కాలువల్లో, పొలాల మధ్యన స్నానాలు చేయడం, ఎండిపోయిన పొలాల్లో ఆటపాటలతో గంతులేయటం, అమ్మమ్మ తాతయ్యల వద్ద గారాలు పోవడం… రాత్రి నిద్రపోయేటప్పుడు పేదరాశి పెద్దమ్మ కథలు చెబుతుంటే మెల్లగా నిద్రలోకి జారుకోవడం… లాంటి తియ్యటి జ్ఞాపకాలను మనసుల్లో ఇప్పటికీ నింపుకున్న తరం మాది.

కానీ ఈ తరానికి ప్రతినిధులైన పిల్లల వీడియో గేములతో మా తరానికి చెందిన కోతికొమ్మచ్చి ఆట ఓడిపోయింది. పిల్లలకు తీరికలేని వేసవి సెలవుల్లో పేదరాశి పెద్దమ్మ ఇంటికెళ్ళిపోయింది. ఆమె కథలన్నీ కంచికి వెళ్లిపోయాయి. ఇక చందమామ మీది నల్లమచ్చల కథ సంగతి సరేసరి. ఆ కథ చెప్పేదెవరు..? వినేదెవరు?

ఏయేటికాయేడు వేసవికాలాలు వస్తున్నప్పటికీ పిల్లలకు సెలవులు మాత్రం రావడం లేదు. వారి తల్లిదండ్రులు ప్రత్యేక శిక్షణలు, కోచింగులంటూ వారి అందమైన బాల్యాన్ని చిదిమివేస్తున్నారు. ఉరకలు వేసే ఉత్సాహం, అలసట తెలియని ఆటపాటలు, హద్దుల్లేని ఆనందం నిండిన పిల్లల సొంత సామ్రాజ్యాన్ని అవి దురాక్రమించేస్తున్నాయి.

ఒకప్పుడు వేసవి సెలవులివ్వగానే చిన్నపిల్లలు తమ తల్లిదండ్రులతో కలిసి సొంతవారి ఊళ్లలో వాలిపోయేవారు. బంధువుల సందడి, చుట్టుపక్కల పిల్లలతో సరదాలు, పెద్దవాళ్ళతో ముద్దు ముద్దు మాటలు, బోలెడన్ని చిరుతిళ్ళు, తిరుగుళ్ళలతో ఉత్సాహంగా కాలం అట్టే గడచిపోయేది.

కానీ ప్రస్తుతం పరిస్థితి మారిపోయింది. పిల్లలకు కాల “పరీక్షలు” ప్రారంభమయ్యాయి. ఉమ్మడి కుటుంబాల విచ్ఛిన్నం, జీవనోపాధికి పట్టణాలకు పరుగు, అక్కడున్న పోటీ ప్రపంచం లాంటివి పసిబాల్యంపై తీవ్రంగా ప్రభావం చూపిస్తున్నాయి. ఈ విషయాన్ని మానసిక నిపుణులు స్పష్టం చేస్తూ… చదువులు, ఆటపాటలలో ముందుండాలన్న పిల్లల ఆలోచనను, ఆసక్తిని పట్టించుకోకుండా, వేసవిలోనూ లేనిపోని శిక్షణలు ఇప్పించడం వారి అందమైన బాల్యాన్ని చిదిమివేస్తోందని అంటున్నారు.

ప్రస్తుత పోటీతత్వానికి అనుగుణంగా పిల్లలను తీర్చిదిద్దుకోవాలన్న తపనతో వేసవిలో కూడా పలువురు తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలకు ట్యూషన్లు చెప్పిస్తున్నారు. పైగా క్లాసుకు ఫస్ట్ రావాలంటే ఆ మాత్రం కష్టపడక తప్పదని వారు చెబుతున్నారు. అలాగే… విద్య కూడా వ్యాపారం లాగా మారిపోవడం, కుప్పలు తెప్పలుగా స్కూళ్లు, కాలేజీలు రోజుకొకటి తయారవుతుండటం వల్ల కూడా ఈ పోటీతత్వం పెరిగిపోతోంది.

దీంతో తమ స్కూలు నుండి విద్యార్థి జారిపోకూడదన్న ఆలోచనతో చాలా ప్రైవేటు యాజమాన్యాలు చిత్రలేఖనం, ఆంగ్ల భాషలో తర్ఫీదు లాంటి కోర్సులను వేసవి శిక్షణ పేరుతో ముందే ఫీజులు కట్టించుకుంటున్నాయి. ఇలాంటి పరిస్థితులు వేసవిలో అమ్మమ్మల, తాతయ్యల దగ్గరికెళ్లే పిల్లలను దూరం చేస్తున్నాయి. ఉరుకుల పరుగుల జీవితాన్ని కాస్తంత పక్కనబెట్టి పచ్చని పల్లెటూళ్ళలో సేదదీరాలనుకోవడం ఓ స్వప్నం మాత్రమే అని అనుకోవడం బాధాకరమే కాకుండా, అది అనారోగ్యకరమని మానసిక శాస్త్రవేత్తలు చెబుతున్నారు.

కాబట్టి… వేసవిలో పాఠశాలలను నడపడం సరికాదు. ఇది అత్యంత ప్రమాదకరమైన పోకడ కాగా, దీనిపై  ప్రభుత్వం స్పందించకుంటే భావితరాలు ఎంతో నష్టానికి గురవుతాయి. వేసవి సెలవుల్లో కూడా పిల్లలు కొంతకాలం హుషారుగా గడపకుంటే తరువాతి తరగతుల్లో వారు ఆసక్తిగా చదవలేరు.

ఏడాది మొత్తంమీదా చదివే చిన్నారులు క్రమంగా ఏకాగ్రత కోల్పోయే ప్రమాదం… తద్వారా దీర్ఘకాలంలో వెనుకబడలాంటివి జరగవచ్చు. ఆ కోర్సులు, ఈ కోర్సులు అంటూ వారిపై ఒత్తిడి తెస్తే… చదువంటేనే ఏవగింపు కలిగే ప్రమాదం ఉంది. దీంతో మానసికపరమైన ఇబ్బందులు కూడా ఏర్పడతాయి, స్కూలు ఫోబియా లాంటిది పెరగవచ్చు. కాబట్టి… పిల్లలను వేసవి సెలవుల్లోనైనా స్వేచ్చగా, హాయిగా ఆడుకోనిద్దాం. వారికి మాత్రమే సొంతమైన బాల్యాన్ని ఎంజాయ్ చేసేలా చూద్దాం…!

మాట ఇస్తావు కదూ..?!

mothers-love

నీ కళ్లు…
నవ్వుల పువ్వులై పలుకరించాలని

నీ చూపు…
వెండి వెలుగులు విరజిమ్మాలని

నీ పెదవులు…
ఎల్లప్పుడూ నిజమే చెప్పాలని

నీ ముఖం…
ప్రశాంతతకు మారుపేరవ్వాలని

నీ మాటలు…
నేనున్నాననే ధైర్యాన్నివ్వాలని

నీ మౌనం…
మాటల సీతాకోకలై ఎగరాలని

నీ చేతులు…
పదిమందికి ఆసరా అవ్వాలని

నీ నడక…
అందరూ నిన్నే అనుసరించాలని

మాట ఇస్తావు కదూ..?!

7392 pages viewed, 10 today
2835 visits, 5 today
FireStats icon Powered by FireStats