కారుణ్య

3 Comments so far

1. sree on February 19th, 2009

   ఆరోజేం జరిగిందో…
   ఎందుకు వాదులాడామో
   ఎందుకు దూరమయ్యామో

   రెండు చేతులు కలిస్తేనే చప్పట్ల శబ్దమైనా వస్తుంది, ఇద్దరు దూరమయ్యారంటే వారిద్దరి పాత్ర అందులో ఉంటుంది అనేది పాతకాలం సామెత. మన ప్రమేయం లేకుండానే అవతలి వ్యక్తి చాచి చెంపపై కొడితే కూడా శబ్దం వస్తుంది. ఆపై జరిగే పర్యవసనాలకు ఇద్దరు బలి కావలసి ఉంటుంది.

   ఒకటి మాత్రం నిజం.

   ముందుగా కత్తి దూసినవారిదే తప్పు. ఇంతకీ మీ ఇద్దరిలో ముందుగా కయ్యానికి కాలు దువ్వింది ఎవరో? ఎందుకో?
   మీరే అయితే, క్షమాపణలు కోరండి, అలా కాకుండా అవతలి వారైతే, మరో మాటకు తావు లేకుండా – “క్షమించేయండి..”

   అప్పుడిక సమస్యే లేదుగా !!!

2. Selayeru on February 19th, 2009

   Nice it is. క్షమాపణ చాలా అవసరమండీ…

3. Ramesh on February 19th, 2009

   మన్నింపుకు దూరమైనా…
   మనసారా నవ్వించే మనిషి కోసం…
   ఎంతమంది ఉన్నా తీరని, తీర్చలేని.. ఆ నులివెచ్చటి స్పర్శ కోసం.. కళ్లు చెమర్చినా ఫర్వాలేదు. కవిత కల్పితమైతే… బాగుంది..
   కల్పించనిది అయితే… అనుకన్నది అవుతుంది.

Leave a reply