మధుర క్షణం
భారతావని లో అతి విలువైన వివాహబంధానికి నేను కూడా చేరువైన వేళ . సుముహూర్తం April,27th 2009.
మధుర క్షణం
మోయలేని ఈ మాయ హాయిని
కనుల క్రింద కలల వాకిలిలో
బంధించాలని కనులు మూస్తే
మూసుకుంది కనురెప్పలే కాని
విచ్చుకుంది నా హ్రుదయ నేత్రం
ఇంద్రధనస్సు రంగులలో
వర్తమానం భవిష్యత్తు
కలగలిపి కనిపించే క్షణం
చిరుధరహాసానికి కారణం
తర్కించలేని తరుణం
చిలిపి ఊహలకు బంధనం
వేయలేని నిస్సహాయం
మౌనంలో మాటలు వినిపించే వైనం
మాటలలో అమృత భాండాగారం
శూన్యం లో వెన్నెల సాక్షాత్కారం
వివాహ సుముహూర్తానికి ముందు
వివాహ నిశ్చయానికి తరువాత
అనుభవించే అనుక్షణం ప్రీతిప్రాయం
అద్భుతం అమోఘం అనన్యం అసామాన్యం
అవివర్ణం అనిర్వచనీయం అసాధారణం
నిర్వ్యక్తం నిగూఢం నిత్యనూతనం
ఆ సుందర సుమధుర క్షణం
–నాగేశ్వరరావు కోటా
విరహం
dedicated to forced bachelors of my team
విరహం
నుదిటి పై వ్రాలిన నీ ముంగురులును
నా చూపుడు వేలి తో సవరిస్తూ
నీ చెక్కిలి పై చుంభనానికి చేరువైనపుడు
సిగ్గుతో నన్ను విదిలిస్తూ విసిరినపుడు
నీ పెదవులపై పరిమళించిన చిరునవ్వుని
నా మనస్సు తెర పై పదెపదే ఆవిష్కరించుకొని
ఆత్యంత క్లిష్టమైన ఈ కాలాన్ని కష్టంగా వెల్లదీస్తున్నాను
పూర్వ జన్మలో ఏదో చేసిన పాపానికి
పరిహారం ఈ విరహమని అప్పుడే తెలిస్తే
దాని చెంత కూడా చేరే సాహసం చేసేవాడిని కాదేమో
కలలో నిన్ను చూడటానికే నిద్రపోతూ
తిరిగి నిన్ను చేరుకోవటానికే శ్వాసిస్తూ
మనం కలిసి ఉన్న ఆ క్షణాలనే ఊహిస్తూ
మన మధ్య అల్లుకున్న దూరాలు
గాలి కుడా చూరనంత చేరువగా చేరాలని
ఆ అనంత ఆనంద క్షణాలకొరకై వేచి చూస్తూ
నీ ………………………………………..
- నాగేశ్వర రావు కోటా
ఏవరు నువ్వు
ఏవరు నువ్వు
స్వప్నం లో కనిపించి నిదురలేపినావు
నవ వసంత కోకిలవా
సంవత్సరం వరకు వేచిచూడాలేమో
పున్నమి వెన్నల జాబిలివా
పక్షం రోజుల వరకు రావేమో
అందమైన సంధ్యాసమయానివా
పన్నెండు గంటలు గడపాలెమో
మిరుమిట్లు గొలిపే మెరుపువా
క్షణ కాలమే కనిపిస్తావేమో
ఎండమావి లోని నీరువా
ఎప్పటికీ కనిపించవేమో
నాగేశ్వర రావు కోటా
నువ్వు తప్ప
నిన్ను చూసినప్పుడు తప్ప
నా కన్నులు చూసేది శూన్యం
నువ్వు విన్నప్పుడు తప్ప
నా పెదవి పలికేది మౌనం
నీ మాట మధురిమ తప్ప
నా చెవిని చేరేది నిశబ్ధం
నీ మల్లెల పరిమలమే తప్ప
నాకు లేదు ఏ సువాసన
నీ చల్లని చూపే తప్ప
నను తడమదు ఏ స్పర్శ
నీ పెదవికి చిరునవ్వు తప్ప
నా మనస్సు కు లేదానందం
నువ్వుండే ప్రాంతం తప్ప
నాకేదీ వేరే స్వర్గం…
నాగేశ్వర రావు కోటా.
నిరీక్షణ
నేను నేనుగా లేని నాలో నిలిచిన నీతో
నా లో నీ లా నేను కూడా నీలొ ఉన్నానా అని అడిగితే
మౌనమే నీ సమాధానమైతే
మౌనం అర్ధంగీకారమనుకునేనా
అసలు అర్ధవంతమైన అభిప్రాయమేదీ లేదనుకునేనా!
ఎటు చూసినా నీవే కనిపిస్తున్నా
ఆమె నీ చెంత లేదనే భాధ ఎందుకని
నా మనస్సు ని ప్రశ్నిస్తే
ఎంతైనా అది ఊహేగాఅని తిరిగి ప్రశ్నిస్తే
నీ సమాధానం కోసం ఎదురుచుస్తున్నాను
కోటి వరాల ఆ సంతోషం కోసం నిరీక్షిస్తున్నాను
నాగేశ్వర రావు కోటా.
when I asks you whether I am there In you are not
Like you are there in me,
if silence is ur answer should i treat it as yes or it doesnt hav ny meaning?
where ever I see ur there…I asked my heart that then what is ur problem,why ur sad…
then it replies nyway it ur imagination only…
I am waiting 4 ur reply and the happiness of ur positive reply…
నీ …. తోటె
నీ నవ్వుల వెల్లువ చూసే
నా హ్రుదయం స్పందిస్తుంది
నీ అడుగుల సవ్వడి తోటె
నా ప్రాణం స్వాసిస్తుంది
నీ చల్లని చూపులు తాకే
నా పెదవులు వికసిస్తొంది
నీ మాటల మధురిమ తోటే
నా అణువణువూ పులకిస్తొంది
నీ సుందర నగుమొమే గా
నను నడిపే అశాదీపం
వీటన్నిటికి దూరంగా నేను
ఊహించటమే చాలా కష్టం
నా కన్నీటికి పని కల్పించే
అవివర్ణ ప్రాణ సంకటం
నాగేశ్వర రావు కోటా.
(True Translation into english may not be meaningful)
BY your laughing storm only,My heart is beating
By listening the sound of ur foot steps only,My life is taking breathe
By the touch of ur cool eye sight only,My lips will blossoms
By the sweetness of ur words only,My every pat of parts be joyful
You beautiful smiling face only,Making me to keep a hope alive
By being far away from these,Its too horrible to think itself
Which starts me to weep,And I have no words to explain this.
మొదటి సారి
మొదటి సారి
ప్రపంచపు ప్రమిద ను వెలిగించే సూర్యునిపై
మొదటి సారిగా నాకు కోపం వచ్చింది
సూటిగా నా కను రెప్పలను తాకి
నా స్వప్నాన్ని కనుమరుగు చేసినందుకు
అందమయిన పున్నమి నాటి చందమామపై
మొదటి సారిగా నాకు జాలి వేసింది
నా చెలి నగుమోము ముందు తన అందం వెలవెల పోతున్నందుకు
మనసుని మురిపించె చిరు చినుకులపై
మొదటి సారిగా నాకు ఈర్ష్య కలిగింది
నా చెలిని తాకిన అదృష్టాన్ని పొంది
అందమయిన ముత్యం గా మారుతున్నందుకు
వికసించి విరపూసే విరిజాజులపై
మొదటిసారిగా నాకు ప్రేమ కలిగింది
నా చెలి సిగలో చేరి
ఆ అందాన్ని తనలో నిలుపుకున్నందుకు
ప్రకృతి అందాలన్ని తనలో నిలుపుకుంది
తాను మాత్రం నా హృదయం లో నిలిచిపోయింది
నాగేశ్వర రావు కోటా.
నమస్కారములు…
నమస్కారములు…
నా బ్లాగు నందు నేను ఉంచు నా కవితలు చదివి మీ అబిప్రాయాలు తెలుపగలరు.
మీ
నాగేశ్వర రావు కోటా.