చందమామ అలనాటి ముఖచిత్రం

October 27th, 2010

1948 ఫిబ్రవరి చందమామ ముఖచిత్రం

చందమామ ఈ నెల కూడా లేటుగా వచ్చింది. ఈ వారమే మాకూ ఆఫీసులో అందింది. ముఖచిత్రం చూడగానే ఆనందం. చందమామ మేటి చిత్రకారులలో ఒకరైన ఎంటీవీ ఆచార్య గారు 1948 ఫిబ్రవరి సంచికకు వేసిన ఫ్రంట్ కవర్ పేజీని ఈ అక్టోబర్ చందమామకు ముఖచిత్రంగా వేశారు.

పెద్దబ్బాయి తన తమ్ముడిని, చిన్నారి చెల్లెలిని తోపుడు బండిలో కూర్చోబెట్టి మెల్లగా లాగుతున్న దృశ్యం. బండి, పిల్లలు, శుభ్రంగా ఉన్న పల్లెదారి, పచ్చిక, గడ్డిపూలు, నేపధ్యంలో పెద్ద చెట్టు, పక్షులు, ఆకాశం… అన్నీ కొట్టొచ్చేంత స్పష్టంగా ఈ ముఖచిత్రం మనకు చూపుతోంది.  మానవ శరీర నిర్మాణాన్ని ఔపోశన పట్టి మహాభారతం సీరియల్‌‌లో, తదనంతర కాలంలో ఎంటీవీ ఆచార్య గారు చిత్రించిన అద్భుత చిత్రాలను తలపిస్తూ ఒకనాటి చందమామ చిత్రవైభవానికి చిత్రిక పడుతోందీ చిత్రం.

(ఎం.టి.వి. ఆచార్య
ఎం.టి.వి. ఆచార్య 1948లో చందమామలో ఆర్టిస్టుగా చేరాడు. చిత్రాగారు చందమామ తొలిచిత్రకారుడు కాగా, ఆచార్య గారు రెండవవారు. 1960 వరకు రెగ్యులర్‌గా చందమామలో పనిచేసిన ఈయన  మహాభారతం అట్టచివరి బొమ్మకూ, అట్టమీది బొమ్మకూ అద్భుతమైన బొమ్మలు గీశాడు. ఆయనకు మనుషుల ఎనాటమీ క్షుణ్ణంగా తెలుసు. సుమారు 20 ఏళ్ళ పాటు కొనసాగిన మహాభారతం సీరియల్‌కు ఆయన వివిధ పాత్రల ముఖాలు ఏ మాత్రమూ మార్పు లేకుండా చిత్రీకరించాడు. అందరూ బుర్రమీసాల మహావీరులే అయినా ధర్మరాజు, భీముడు, అర్జునుడు, దుర్యోధనుడు, ఇలా ప్రతి ఒక్కరినీ బొమ్మ చూడగానే పోల్చడం వీలయేది. భీష్ముడికి తెల్ల గడ్డమూ, బట్టతలా ఆయనే మొదటగా గీశాడు. భీష్మ సినిమాలో ఎన్‌.టి.రామారావు ఆహార్యమంతా చందమామలో ఆయన వేసిన బొమ్మల నుంచి తీసుకున్నదే. ఆ తరవాత ఆయన వ్యక్తిగత కారణాలవల్ల బెంగుళూరుకు వెళ్ళిపోయారు.)

చందమామ అలనాటి చిత్రకారులకు సంబంధించిన వివరాలు దాదాపుగా దొరుకుతున్నాయి కాని ఆచార్య గారి వివరాలు అస్సలు అందుబాటులోకి రావడం లేదు. రోహిణీ ప్రసాద్ గారు తమ చందమామ జ్ఞాపకాలులో ఆచార్య గారి గురించి రాసిన పై బాగం తప్పితే ఆయన గురించి పెద్దగా వివరాలు తెలీవు.

1995 వరకు జీవించిన ఆచార్య గారు చందమామలో గీసిన ముఖచిత్రాల ఒరిజనల్ ప్రతులను రష్యా తదితర దేశాల్లో ప్రదర్శించి ప్రశంసలు, అవార్డులు అందుకున్నారు. చిత్రకారులు అప్పట్లో గీసిన పలు చిత్రాలను అప్పటి యాజమాన్యం ఉదారంగా బయటకు కూడా ఇచ్చేదని తెలుస్తోంది. ఆచార్య గారు కూడా ఇలా తన చిత్రాలను తీసుకెళ్లి ప్రదర్సనశాలల్లో ప్రదర్సించారు. తర్వాత వాటిని తిరిగి ఇవ్వలేకపోవడంతో మహాభారతంకు ఆయన గీసిన ఒరిజినల్ చిత్రాలు ప్రస్తుతం చందమామ వద్ద కూడా లేవు.

కాని ఆయన అప్పట్లో వేసిన కొన్ని చిత్రాలు మాత్రం రిజెక్ట్ కాగా వాటిని ఇప్పటికీ భద్రంగా ఆఫీసులో ఉంచారు. ఇలా ప్రచురణకు తీసుకోకపోవడంలో మిగిలిపోయిన చిత్రాలు వపా గారితో సహా ఇతర చిత్రకారుల చిత్రాలు  కూడా చందమామ ఆఫీసులో సురక్షితంగా ఉన్నాయి.

ఆచార్య గారికి కన్నడ సాస్కృతిక కళారంగంలో మంచి పేరు ఉన్నట్లు తెలుస్తోంది. ఇంతకు మించి వివరాలు తెలీవు.ఎవరికయినా కన్నడిగుడైన ఎంటీవీ ఆచార్య గారి వివరాలు తెలిసే అవకాశమంటే కాస్త చందమామ చెవిన వేయగలరు.

ముందుగా, 1948 ఫిబ్రవరిలో ఆచార్య గారు చందమామకు వేసిన ముఖచిత్రాన్ని దాని ఒరిజనల్ రూపంలో చూడాలనుకుంటే ఈ అక్టోబర్ చందమామను తీసుకోగలరు. ఈవారమే చందమామ మార్కెట్‌లోకి వచ్చింది పత్రిక అందుబాటులోనే ఉంది.

ఇప్పడు చందమామ అక్టోబర్ సంచికను తప్పక తీసుకుని చూడగలరు. దీంట్లో పాత కథలు, కొత్త కథలు నిజంగానే పోటీ పడ్డాయి. అన్ని కథలూ బాగానే ఉన్నాయి. మీరే చదివి చెప్పండి.
చందమామ.

RTS Perm Link

నా చందమామ జ్ఞాపకాలు

October 25th, 2010

నా పేరు కోనె నాగ వెంకట ఆంజనేయులు. వేలాది మంది చందమామ పిచ్చివాళ్లలో -వీరాభిమానులు- నేనూ ఒకడిని. ఒకప్పుడు నా కంటే పెద్ద చందమామ పిచ్చివాడెవడూ లేరనుకునేవాడిని. ఇప్పుడు నా అభిప్రాయం  మార్చుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే ఈ మధ్యనే తెలిసింది. నా కంటే పిచ్చివాళ్లు కోకొల్లలుగా ఉన్న సంగతి.

నేను యాభై ఏళ్లుగా చందమామ పాఠకుడిని. నలభై ఏళ్లుగా చందమామలు జాగ్రత్తలు చేస్తున్నవాడిని. ఇరవై సంవత్సరాలుగా చందమామకు కథలు రాస్తున్నవాడిని.

చందమామ నాకు పరిచయమయింది 1962 జూలై సంచికలోని “మేలు చేసిన వాడు” కథతో. అప్పటికి నాకు తొమ్మిదేళ్లు. ఏలూరులో మా  వీధిలో ఓ ఇంటి అరుగుమీద ఒక వ్యక్తి చందమామ చదువుతుంటే ముఖచిత్రం చూసి ఆకర్షితుడినై ఆ వ్యక్తి పక్కకు చేరి అతడితో పాటు ఆ కథ చదివాను.

బేతాళ కథకు శంకర్ గారి చిత్రం

ఆ బేతాళ కథ, శంకర్ వేసిన బురుజు విరిగి పడుతున్న దృశ్యం బొమ్మ నన్ను అమితంగా ఆకర్షించాయి. వెంటనే యింటికి వెళ్లి మా నాన్నగారితో ఆ పుస్తకం కొనిపించుకున్నాను. పేచీ పెట్టకుండానే నా కోరిక నెరవేరింది. ఆ నాటి నుండీ ఈ నాటివరకూ చందమామ నా జీవితంలో ఒక భాగమైపోయింది.

మొదట్లో చందమామలు జాగ్రత్త పెట్టడం తెలియలేదు. చాలా పుస్తకాలు మా పెద్దమ్మలు ఊరికి వెళుతూ కాలక్షేపానికి పట్టుకుపోయోవారు. అవి నాకు తిరిగి వచ్చేవి కాదు. 1962 నుంచి 1970 వరకు ఇలాగే అన్ని కాపీలూ పొగొట్టుకున్నాను. 1971 నుండి మాత్రం చందమామలు ఎవరికీ ఇచ్చే ప్రసక్తి పెట్టుకోలేదు. అప్పటినుండీ ఇప్పటి వరకూ అన్ని చందమామలూ నావద్ద భద్రంగా ఉన్నాయి. కాని ఇప్పటికీ పాత పుస్తకాల షాపులకు వెళ్లి 1971కి ముందు చందమామలు దొరుకుతాయేమోనని వెతుకుతుంటాను.

1962 జూలై చందమామ

అలా 1995లో, నేను మొట్టమొదట చూసిన -1962 జూలై- చందమామ మరి మూడు చందమామలతో కలిసి ఒకే బైండుగా దొరికింది. కనకమహాలక్ష్మి ఆలయం దగ్గరున్న ఓ షాపులో అది దొరికింది. ఆ బైండుకు అటూ ఇటూ చెదలు చేసిన కన్నాలు ఓ పాతిక ముప్పై ఉన్నప్పటికీ చదువుకోవడానికి అడ్డు రాలేదు. ఆ బైండు నాకు చాలా ఆనందాన్ని ఇచ్చింది. ఆ పుస్తకాలలో ఉన్న పేరు జి.సత్యనారాయణ గారిది. ఆయనకు ఈ సందర్భంగా కృతజ్ఞతలు తెలియజేసుకుంటున్నాను.

అప్పట్లోనే -1973-లో నా క్లాసుమేటూ, బాల్యమిత్రుడూ అయిన యర్రంశెట్టి రాధాకృష్ణ యింట్లో 1950 నుండి 1965 వరకూ చందమామలు ఉన్నట్లు తెలిసింది. కానీ వాళ్ల నాన్నగారికి ఆ పుస్తకాలు ఎవరికీ ఇవ్వడం ఇష్టం ఉండదని చెప్పాడు. కానీ నేను వదలకుండా వాణ్ణి బ్రతిమాలి, చదివి ఇచ్చేస్తానని చెప్పి రోజుకో మూడు చొప్పున చందమామలు తీసుకెళ్లి చదివి తిరిగి ఇచ్చేసేవాడిని.  కొన్ని చాలా మంచి కథల్ని వదల బుద్ది కాక ఒక్కొక్క సంచికలోంచి నాకు బాగా నచ్చిన కథలు ఒక్కొక్కటి చొప్పున జాగ్రత్తగా విడదీసి తీసి మళ్లీ జాగ్రత్తగా బైండ్ చేసేవాడిని.

అలా 1950 నుంచి 1965 వరకూ నేను సేకరించిన కథలన్నీ ఓ బైండ్ ఇప్పటికీ నా దగ్గరే ఉంది. కానీ ఇప్పటికీ వాడికీ విషయం తెలియదు. తరవాత ఎప్పుడో తెలిసింది. వాళ్ల నాన్నగారు ఆ పుస్తకాలన్నీవాళ్ల స్నేహితుడెవరికో ఇచ్చేశారని. అప్పుడు చాలా బాధనిపించింది. నా సంపద నెవరో కొల్లగొ్ట్టేసినట్లు బాధపడ్డాను. కానీ ఇప్పుడా బాధ లేదనుకోండి. ఎందుకంటే పాత చందమామలన్నీ ఇప్పుడు నెట్‌లో చదువుకోవడానికి లభ్యమవుతున్నాయి. రోజుకో సంచిక చొప్పున చదువుతూ ప్రస్తుతం 1953 జూన్ వరకూ వచ్చాను.

1947 తొలి చందమామ ముఖచిత్రం

1947, 48, 49 నాటి చందమామలు కొన్ని శ్రీకాకుళం కథానిలయంలో ఉన్నట్లు తెలిసి వెళ్లి అవన్నీ జిరాక్స్ కాపీలు చేయించుకుని తెచ్చుకున్నాను. అలాగే శ్రీనివాస్ అనే ప్రెండ్ దగ్గరనుంచి 1961 నుండి 1968 వరకు ఉన్న కొన్ని చందమామలు కూడా జెరాక్స్ చేయించి తెచ్చుకున్నాను.

ఇదంతా నా చందమామల సేకరణ గురించి.

చందమామలో కథలు రాయడం గురించి చెప్పాలంటే..

చందమామల్లోని కథలు చదవగా, చదవగా నాకు కూడా చందమామకు కథలు రాయాలనే కోరిక కలిగింది. అప్పటికే మిగతా పత్రికలలో నావి కథలూ, కవితలూ, జోక్స్ మొదలైనవి వచ్చి ఉన్నాయి. చందమామలో కూడా నా కథలు చూసుకోవాలనే కోరికతో 1981లో కథ  రాసి పంపితే వెంటనే ప్రచురించారు. చాలా సంబరపడిపోయాను. చందమామలో నా పేరు చూసుకుని. అదే సంవత్సరం నా కథలు మరో మూడు చందమాలో పడ్డాయి. 1986లో మరో కథ ప్రచురణ తర్వాత ఎందుకనో ఆరు సంవత్సరాల గ్యాప్ వచ్చింది చందమామలో కథలు రాయడానికి.

1992లో జ్వరంతో బాధపడుతూ కొన్ని రోజులు ఇంట్లో విశ్రాంతిగా ఉండటంతో మళ్లీ చందమామ కథలు రాయడం మొదలు పెట్టేను. అప్పటి నుండి విరామం లేకుండా 2005 వరకూ ఎనభై పైగా కథలు చందమామకు వ్రాశాను. ఇంచుమించు ప్రతికథా హేలాపురిలో అంటూ ప్రారంభమవుతాయి నాకథలు చందమామలో. హేలాపురి మా ఊరు ఏలూరుకి పూర్వనామం, మా ఊరు మీదున్న మమకారంతో నా కథలకు ఆ పేరు పెట్టేవాడిని.

మొదట్లో సింగిల్ పేజీ కథలు రాసేవాణ్ణి. కొన్ని కథలు ప్రచురించబడిన తర్వాత, దాసరి సుబ్రహ్మణ్యం గారు – పెద్ద కథలు రాయమని ప్రోత్సహించారు తన ఉత్తరాల ద్వారా. అప్పటినుంచే పెద్ద కథలు కూడా చాలా రాసి పంపించాను. అన్నీ ప్రచురింపబడ్డాయి.

చాలా కథలు ప్రచురణ అయిన తర్వాత, చందమామ పాత సంచికలు కావలని దాసరి గారికి ఉత్తరం రాశాను. చందమామ కాపీలు  ఏజెంట్ల ఆర్డర్ల మేరకు బొటాబొటీగా ప్రింట్ చేస్తామని, పాత కాపీలు దొరకటం కష్టమనీ బాధపడుతూ ఆయన జవాబిచ్చేరు.
చందమామలో ఒక్కొక్కసారి ఒకే సంచికలో నావి రెండు కథలు ప్రచురణకు నోచుకున్న సందర్భాలు కూడా ఉన్నాయి.

ఒకే రచయిత కథలు రెండు ఒకే సంచికలో ప్రచురించకూడదన్న నియమం చందమామకున్నది. అందుకే ఒక కథ నా పేరుతోనూ, మరొక కథ కె.హనుమంతరావు పేరుతోనూ ప్రచురింపబడేది. ఈ విషయం దాసరి గారి దృష్టికి తీసుకెళితే, ఒకే సంచికలో ఒకే రచయితవి రెండు కథలు ప్రచురించకూడదన్న చందమామ నియమం కారణంగా రెండో కథకు నా పేరుకు దగ్గరగా ఉండేలా కె. హనుమంతరావు అనే పేరు పెట్టేనని తెలియపరిచేరు.  (పారితోషికం మాత్రం నా పేరు మీదే రెండు కథలకూ పంపేవారు)

ఈ కె. హనుమంతరావు పేరు నాకు రుచించక పోవడంతో ఆయనకు ఉత్తరం రాశాను. ఒకే సంచికలో నావి రెండు కథల ప్రచురణ అనివార్యమైన పక్షంలో ఆ రెండో కథకు మా అమ్మాయి పేర కో.క. గౌతమి – కోనే కనక గౌతమి- పేరుతో ప్రచురించవలసిందిగా కోరాను. తర్వాత ఆయన నాకు రాసిన ఉత్తరంలో కోక గౌతమి పేరు గుర్తు పెట్టుకుని అలానే చేస్తానని మాట ఇచ్చారు. ఇవి చందమామతో, దాసరి సుబ్రహణ్యం గారితో నాకున్న అనుబంధాలు, తీపి జ్ఞాపకాలు.

K.N.V Anjaneyulu

విశాఖపట్నం అంటే చందమామ కథకుల ఊరు. ఎంతోమంది సీనియర్ కథకులు ఈ నగర వాసులుగా జీవిస్తూ దశాబ్దాలుగా చందమామ పాఠకులుగానే కాక తదనంతర జీవితంలో చందమామ కథకులుగా కూడా రూపొందుతూ చందమామతో సజీవ సంబంధాలు కొనసాగిస్తున్నారు. శ్రీ కొనే వెంకట ఆంజనేయులు గారు కూడా ఈ కమనీయ కథా చరిత్రలో భాగస్థులు. తమ పుట్టిల్లు ఏలూరు పూర్వనామమైన హేలాపురిని తమ ప్రతి కథలో భాగం చే్స్తూ ఈయన ఇప్పటికీ చక్కటి కథలు చందమామకు పంపుతూనే ఉన్నారు.

మా అనుభవంలో చందమామ కథకులు రెండు రకాలు. చందమామ కథల నిడివి, ఇతివృత్తం, శైలి వంటివి క్షుణ్ణంగా తెలిసి చక్కటి పొందికతో పేజీల కొలతలకు సరిగ్గా సరిపోయేలా కథలు రాసేవారు. చందమామ కథల ఇతివృత్తం, శైలి వంటివి తెలియకపోయినా చందమామలో తమ కథ చూసుకోవాలనే ఆరాటంతో ఔత్సాహిక ధోరణిలో కథలు పంపేవారు. కొత్తగా కథలు పంపేవారి రచనలలో ఏమాత్రం వాసి ఉందనిపించినా సరే కాసిన్ని మార్పులతో వారికి ప్రోత్సాహం ఇచ్చి ప్రచురించే చరిత్ర చందమామకు తొలినుంచి ఉంది.

ఆంజనేయులుగారు ఈ వర్గీకరణలో తొలి కోవకు సంబంధించిన వారు. తొలినుంచి చివరి దాకా విడువకుండా చదివించే ధోరణి, కథలో బిగి సడలకుండా పక్కతోవలు పట్టకుండా సూటిగా విషయానికి కట్టుబడి రాసే కొద్ది మంది ప్రతిభావంతులలో వీరు ఒకరు. కథ ఏ కారణం చేత అయినా ప్రచురణకు తీసుకోకపోయినా సరే ఆ కథ పునఃపరిశీలనకు తీసుకోవడానికి మరోసారి ఆలోచింపజేసే శక్తి ఈయన కలానికి ఉందంటే అతిశయోక్తి కాదు.

ఈయన ఇటీవలే పంపిన తమ చందమామ జ్ఞాపకాలు ఒరిజనల్ కాపీని బస్సులో వెళుతూ పోగొట్టాను. చందమామ ఆఫీసులో పని ఎక్కువై చందమామ జ్ఞాపకాలను ఇంటి వద్ద టైప్ చేసి తీసుకువద్దామని భావించి రెండు వారాల క్రితం ఇంటికి తీసుకెళితే అనివార్య కారణాలతో  ఆ పనికాలేదు. ఇక్కడ సాధ్యం కాదని మళ్లీ మరుసటి రోజు ఆఫీసుకు తీసుకెళుతూ బస్సులో సీటు కింద పెట్టి దిగవలసిన స్టాప్ వద్ద త్వరత్వరగా దిగబోయే ఒత్తిడిలో ఆంజనేయులు గారి జ్ఞాపకాలను మర్చిపోయాను. ఎంత బాధపడ్డానంటే వారం రోజులు ఆయనకు ఫోన్ కూడా చేయడానికి సాహసించేలేకపోయాను. అంత కష్టపడి తన చందమామ జ్ఞాపకాలను పంపితే సులువుగా పోగొట్టేశానే అనే అపరాధ భావన. చివరకు సాహసించి ఫోన్ చేసి జ్ఞాపకాలు మీవద్ద జిరాక్స్ కాపీ ఉంది కదా అని అడిగి నిర్ధారించుకుని ఊపిరి పీల్చుకున్నాను.

ఆంజనేయులు గారూ!
మీ పని ఒత్తిడిలో ఉంటూనే చందమామకు కథలతో పాటు, చందమామ జ్ఞాపకాలను కూడా పంపించినందుకు మనఃపూర్వక కృతజ్ఞతలు. చందమామతో మీ దశాబ్దాల బంధం చివరి వరకు కొనసాగుతుందని, కొనసాగాలని కోరుకుంటున్నాము.

ఈ సంవత్సరం మీరు తీసుకోలేకపోయిన మూడు నెలల చందమామ కాపీలను తీసిపెట్టాము. తప్పక ఈ వారంలో మీకు పంపించగలము. కాంప్లిమెంటరీ కాపీలు పంపలేని మా అశక్తతను మన్నిస్తారని తలుస్తున్నాము. కొనగలిగితే ఇటీవలే చందమామ ప్రచురించిన చందమామ ఆర్ట్ బుక్ తప్పక తీసుకోగలరు. ధర ఎక్కువే అయినప్పటికీ జీవిత కాల జ్ఞాపకంగా భద్రపర్చుకోదగిన 200పైగా చందమామ అలనాటి ఒరిజినల్ ముఖచిత్రాలను ఈ పుస్తకంలో ప్రింటు చేయడం జరిగింది. రెండు ముప్పావు కిలోల బరువుండే ఈ ఆర్ట్ బుక్ రెండుభాగాల వెల రూ.1500.00. ఖచ్చితంగా ఇది మీకు సంతోషం కలిగిస్తుందనే అనుకుంటున్నాము.

చందమామ వెబ్‌సైట్‌లో కూడా మీ చందమామ జ్ఞాపకాలు ప్రచురిస్తున్నాము చూడండి.
చందమామ.

RTS Perm Link

చందమామతో నా అనుభవాలు

October 18th, 2010

చందమామతో ఒక పాఠకుడిగా, ఒక రచయితగా అనుబంధం ఉండడం నా అదృష్టంగా భావిస్తున్నాను. నా అనుభవాలు, అనుభూతులు ఒకసారి మన చందమామ కుటుంబ సభ్యులందరితో పంచుకుంటాను.

ముందుగా రచయితగా నా అనుభవాలు..

మా నాన్నగారు మొదట చీరాలలో చెప్పుల దుకాణం పెట్టారు. అందులో నష్టం రావడంతో 1965లో రేపల్లె (గుంటూరు జిల్లా) వచ్చి రైల్వే స్టేషన్‌లో స్టాల్ కాంట్రాక్ట్‌కు తీసుకున్నారు. ఆ స్టాల్‌లో సిగరెట్లు, చాక్లెట్లు, బిస్కెట్లతోపాటు వారపత్రికలు, మాసపత్రికలు కూడా ఉండేవి. అలా పరిచయం అయింది చందమామ. అప్పటికి నా వయసు అయిదేళ్లు.

రైల్వే స్టేషన్‌కి ఎదురుగా ఒక చిన్న ఇల్లు అద్దెకు తీసుకున్నారు నాన్న. నాకొక అక్కయ్య ఉండేది. ఇంటి అరుగుమీద కూర్చుని అక్కయ్య, నేను చందమామలోని బొమ్మలు చూస్తూ ఆనందించేవాళ్లం. అక్కయ్య కొద్దిగా చదివి నాకు కథలు చెబుతుండేది. రాజులు… రాణులు… యువరాణులు..రాక్షసులు..మాంత్రికులు. దయ్యాలు… భూతాలు… రాజ్యాలు… అరణ్యాలు… వాహ్! ఊహాలోకంలో విహరించేవాడిని. యువరాజుగా నన్ను ఊహించుకునేవాడిని.

రేపల్లెలో జలీల్ ఖాన్ చందమామ ఏజెంట్. చందమామ రాగానే సైకిల్ మీద రైల్వే స్టేషన్‌కి వచ్చి పార్సిల్ తీసుకుని ముందుగా మా షాప్‌కి ఇచ్చేవాడు. స్టేషన్ నుంచి నాన్న కేక వేసి మాకు చెప్పేవారు చందమామ వచ్చిందని. నేను రయ్‌న పరిగెత్తుకు వెళ్లి చందమామ అందుకుని అంతే వేగంగా ఇల్లు చేరేవాడిని.

పేజీలు తిప్పి బొమ్మలు చూస్తే మరో లోకం కనిపించేది. మనసంతా సంతోషంతో నిండిపోయేది.

ఏడేళ్ల ప్రాయం వచ్చింది. నాన్న భోజనానికి ఇంటికి వెళ్లినప్పుడు నేను షాపులో ఉండేవాడిని. చదవడం రావడంతో పుస్తకాలు ప్రీతిప్రాతమయ్యాయి. చందమామలోని అసలు మజా అప్పుడు తెలిసింది. కథలు, సీరియల్స్ చదివి ఆనందపడేవాడిని. శిథిలాలయం సీరియల్ లోని శిఖిముఖి, విక్రమకేసరి నా అభిమాన హీరోలు.

నేను చదివిన చందమామ కథల బడిలోని స్నేహితులకు చెప్పేవాడిని. వాళ్లు సంబరపడేవారు. ఒరేయ్! నువ్వు కథలు భలే చెబుతావురా! అనేవారు. మనసు పొంగిపోయేది.

పద్మనాభుడి పెళ్లి

ఇంటర్‌కి వచ్చాక చందమామ కథ వ్రాస్తే బాగుంటుంది అన్న ఆలోచన వచ్చింది. కానీ ఎలా రాయాలి? ఎలా పంపాలి? అది తెలీదు. చెప్పేవారు లేరు. అప్పుడప్పుడు పోటో వ్యాఖ్యల పోటీకి ఉత్తరాలు పంపేవాడిని. (చందమామలో వంద కథలు నావి ప్రచురించబడినా, ఫోటో వ్యాఖ్యల పోటీలో బహుమతి గెలుపొందక పోవడం ఇప్పటికీ నాకు అసంతృప్తిగానే ఉంటోంది)

లైబ్రరీకి వెళ్లినప్పుడు అన్ని పుస్తకాలతో పాటు చందమామ పాత సంచికలు అడిగి మరీ తీసుకుని చదివేవాడిని.

పత్రికల్లో ఉత్తరాలు, చిన్న చిన్న కవితలు ప్రచురించబడసాగాయి. నాన్న ప్రోత్సాహంతో పత్రికలకు కథలు పంపడం మొదలు పెట్టాను.

అయితే చందమామలో నా పేరు చూసుకోవాలన్న తపన ఉండేది.అది కష్టం అని కూడా అనిపించేది.

డిగ్రీ పూర్తయింది. ఉద్యోగం రావడానికి మూడేళ్లు పట్టింది. నాన్నకు ఆరోగ్యం బాగుండకపోవడంతో షాపు నేనే చూసుకునేవాడిని. రైలు వచ్చినప్పుడు పది నిమిషాలు షాపు రద్దీగా ఉండేది. తరవాత ఖాళీనే. అప్పుడు చిత్తు కాగితాల మీద కథలు రాస్తుండేవాడిని.

ఉద్యోగ ప్రయత్నంతోపాటు చందమామ కథలు కూడా రాయడం మొదలెట్టాను. ఉద్యోగ ప్రయత్నం ఫలించి 1983లో స్టేట్‌బ్యాంక్ ఆఫ్ ఇండియాలో ఉద్యోగం వచ్చింది.తొలి పోస్టింగ్ విజయవాడ దగ్గర ఉన్న గుంటుపల్లెలో ఇచ్చారు. రేపల్లె నుంచి రోజూ వెళ్లిరావడం కష్టమని విజయవాడలో మా మేనత్తతగారింట్లో ఉండేవాడిని.

ఒక రోజు బ్యాంకులో ఉండగా, అక్కయ్య రాసిన ఉత్తరం వచ్చింది. అందులో నువ్వు రాసిన పిరికివాడు కథ ప్రచురిస్తున్నట్లు చందమామ నుంచి ఉత్తరం వచ్చింది అని ఉంది. మనసంతా సంతోషం. ఎప్పుడెప్పుడు ఉత్తరం చూద్దామా అనిపించింది. ప్రతి శనివారం రేపల్లె వెళ్లేవాడిని. అలా వెళ్లినప్పుడు ఉత్తరం చూశాను. ఉత్తరం మీద దాసరి సుబ్రహ్మణ్యం గారి చేతివ్రాత (అప్పట్లో ఆయనదని తెలీదు) ఉత్తరం భద్రంగా దాచుకున్నాను. స్నేహితులకి, బ్యాంకులో కొలీగ్స్‌కి చూపించాను.

వెంటనే చందమామ వారికి ఉత్తరం రాశాను. కథ ఎప్పుడు ప్రచురిస్తున్నారని? ‘వీలు వెంబడి ప్రచురిస్తాము’ అని దాసరిగారు ఓపికగా సమాధానం వ్రాశారు.

1984 జనవరి చందమామ

ఒకసారి విజయవాడ ఛాయ హోటల్‌లో బ్యాంక్ మీటింగ్ జరిగింది.అక్కడి బుక్‌స్టాల్‌లో చందమామ కొన్నాను. అది జనవరి 1984 సంచిక. ఎడిటోరియల్ కాలమ్‌లో ఈ నెల బేతాళకథ ‘పద్మనాభుడి పెళ్లి’కి ఆధారం ఎన్.శివనాగేశ్వరరావు రచన అని ఉంది. ఎంత ఆనందం పొందానో మాటల్లో చెప్పలేను.

ఆ కథ నేను ‘హసన్ పెళ్లి’ అనే పేరుతో పంపాను. పేరుమార్చి బేతాళ కథగా ప్రచురించారు.

కుముదవతీ నగరం, పద్మనాభుడు,సులక్షణ, రత్నభద్రుడు, రవివర్మ, సోమనాధుడు, భైరవ బైరాగి, గౌరవముఖుడు, నల్లభూతం.. ఇవేవీ పాత్రలకు నేను పెట్టిన పేర్లు కావు. ఎందుకంటే నేను ముస్లిం పేర్లతో కథ రాశాను. ఇంత అందమైన పేర్లు పాత్రలకు ఎవరు పెట్టి ఉంటారు? ఇంకెవరు? దాసరి గారే అయి ఉంటారు

సరాసరి బేతాళకథతో చందమామ లోకంలో ప్రవేశించడం నిజంగా కొత్త రచయితకు గొప్పవరం.

వెంటనే చందమామకు మరో లేఖాస్త్రం సంధించాను. మీరు పిరికివాడు అనే కథ ప్రచురణకు స్వీకరించినట్లు ఉత్తరం రాశారు. కానీ అది కాకుండా మరొక కథ ముందు ప్రచురించారు. కారణం ఏమిటి? అని రాశాను.

మరలా అంతే ఓపికగా దాసరిగారు ఉత్తరం రాశారు. ‘పేజీల అడ్జెస్ట్‌మెంట్ కారణంగా అలా జరిగింది’ అని.

ఆ తరవాత వెనుదిరిగి చూడవలసిన అవసరం రాలేదు. చందమామలో తరచుగా నా కథలు ప్రచురించబడేవి. మంచి పారితోషికం మనీ ఆర్డర్ రూపంలో వచ్చేది.

రచయితగా మూడువందల పై చిలుకు కథలు రాశాను. నా కథలు అన్ని ప్రముఖ వార, మాస పత్రికలలో అచ్చయ్యాయి. అందులో 100 కథలు చందమామలో ప్రచురించబడ్డాయి. రచయితగా నాకు దారి చూపింది, వెన్నుతట్టి ప్రోత్సహించిందీ నిస్సందేహంగా చందమామే! అందుకు చందమామకు సదా కృతజ్ఞుణ్ణి.

నా వందవ కథ స్వర్ణ పుష్పం బేతాళ కథగా ఏప్రిల్ 2010 సంచికలో ప్రచురించబడింది. ఆ స్వర్ణపుష్పాన్ని గురుతుల్యులు కీ.శే దాసరి సుబ్రహ్మణ్యం గారికి భక్తిపూర్వకంగా అంకితమిస్తున్నాను.

ఒక పాఠకుడిగా చందమామతో నా అనుభవాలు మరోసారి మీతో పంచుకుంటాను.

మీ
ఎన్.శివనాగేశ్వరరావు.

శివనాగేశ్వరరావు గారూ,
2010 ఏప్రిల్‌లో ప్రచురణకు తీసుకున్న మీ బేతాళకథ స్వర్ణపుష్పం మీరు చందమామకు పంపిన వందవ కథ అని మీరు చెప్పేవరకు తెలీదు. మీ బేతాళ కథను పరిశీలించడంతోనే ప్రింట్ చందమామలో నా తొలి పని ప్రారంభమవటం యాదృచ్చికమే అయినా థ్రిల్లింగ్‌గా ఉంది. మీ కథ మొదటి నుంచీ చివరిదాకా ఒకే ఒరవడి -టెంపో-లో సాగినప్పటికీ కథలో కాసింత మార్పు చేయవలసి వచ్చింది. కథను చెప్పే తీరు, దాన్ని చివరిదాకా నడిపించే తీరులో మీ వంద చందమామ కథల అనుభవం అంతా కనిపిస్తుందను కుంటున్నాను. కానీ పోస్ట్ ద్వారా కమ్యూనికేట్ చేయటం చాలా పరిమితమైన పరిస్థితుల్లో మీ ఫోన్ నంబర్ అందుబాటులో లేనందున ఇటీవల వరకు మిమ్మ్నల్ని సంప్రదించలేకపోయాము.

‘ఇక పోతే, చందమామలో వంద కథలు నావి ప్రచురించబడినా, ఫోటో వ్యాఖ్యల పోటీలో బహుమతి గెలుపొందక పోవడం ఇప్పటికీ నాకు అసంతృప్తిగానే ఉంటోంది’ అన్నారు. మీ బాధ చాలామంది చందమామ పాఠకుల, అభిమానుల బాధ. అప్పట్లో వందలాది పాఠకులు ఫోటో వ్యాఖ్యల పోటీకి ఉత్తరాలు పంపేవారు. అన్ని వ్యాఖ్యలనుంచి నెలకు ఒక వ్యాఖ్యను మాత్రమే ఎంపిక చేయవలసి రావడం ఎంత కష్టమైన పనో అప్పటి సంపాదకులకే తెలిసిన విషయం.

అడగ్గానే కథకులుగా చందమామతో మీ అనుభవాలు పంచుకున్నందుకు మనఃపూర్వక కృతజ్ఞతలు.

చందమామతో మీ అనుబంధం కలకాలం కొనసాగాలని కోరుకుంటున్నాము. మరి పాఠకుడిగా మీ అనుభవాలకోసం కూడా ఎదురు చూస్తుంటాము. పంపుతారు కదూ..!

చందమామ వెబ్‌సైట్‌లో కూడా మీ చందమామ జ్ఞాపకాలు ప్రచురిస్తున్నాము చూడండి.

మీ చందమామ జ్ఞాపకాలు పంవవలసిన చిరునామా

“Chandamama memories”

Chandamama India Limited
No.2 Ground Floor, Swathi Enclave
Door Nos.5 & 6 Amman Koil Street
Vadapalani, Chennai – 600026
Phone :  +91 44 43992828 Extn: 819

కింది ఈమెయిల్‌లో కూడా మీ చందమామ జ్ఞాపకాలు పంవవచ్చు
Email: Abhiprayam@chandamama.com

RTS Perm Link