ఒకరేమో తన ప్రస్తుత లేమిని మరిచిపోయి పూర్వ పురుషుల ఘనతను వైభవాన్ని వర్తమానంగా కల్పించి చెప్పటంలో అసలు అలసటే రాని వృద్ధుడు.ఇంకొకరేమో శూన్య భాండారంలో పూర్వీకుల వైభవోజ్జ్వల చరిత్ర కంటే – ఇనప్పెట్టెలో పిత్రీయమైన బాండు పత్రాలనే విలువైనవిగా భావించే యువకుడు.

 తమ వంశపు కన్య కోసం వరుడు వెతుక్కుంటూ రావల్సిందే కానీ, వరుని కోసం ఇంకొకరి గడప తొక్కని తమ వంశాచారాన్ని భగ్నం చెయ్యదల్చుకోని వృద్ధుడొకరు.తనలాంటి అందం,చదువు,ఆస్తిపాస్తులన్ని మంచి యువకుని కంటే యోగ్యుడైన వరుణ్ణి ఆ వృద్ధుడు తన మనుమరాలికి ఎక్కడ తేగలడు, ఆయనే వచ్చి నన్ను అడగాలసిందే ఏదో ఒక రోజు – అని అతిశయం కలిగిన యువకుడొకరు.

మరి ఆ వృద్ధుడు తన మనుమరాలి కోసం తమ వంశాచారాన్ని భగ్నం చేసాడా, లేక ఆ యువకుడే తన అతిశయాన్ని వదిలేసి ఆ వృద్ధున్ని సంప్రదించాడా తెల్సుకోవాలంటే ఇక్కడ నొక్కండి.

*******************************************************************************************************

మమూలుగా ఠాగూర్ కథలన్నీ కొన్ని పదుల పేజీల సైజులో ఉంటాయి. ఇది మాత్రం అయిదారు పేజీల చిన్న కథ, అందమైన కథ.

‘రామ లక్ష్మణులు శూర్పణఖ ముక్కూ,చెవులూ కోసేసిన సంఘటన గురించి సీత ఏమనుకుంటుంది’ అని నేనయితే ఎప్పుడూ అలోచించలేదు.ఒక వేళ ఆలోచించినా, మహా ఐతే ‘ఇంకో స్త్రీ గురించి ఆలోచించని రాముణ్ణి చూసి గర్వపడుతుందేమో’ అనుకునేదాన్నేమో ఈ కథ చదవకపోతే..

రామాయణంలో ఏమనుకుందో కానీ ఈ కథలో మాత్రం  సీత - అపరిమితమైన సౌందర్య కాంక్ష కలిగిన శూర్పణఖ ఈ శాశ్వతమైన కురూపితనాన్ని అసలు భరించగలదా అని జాలి పడుతుంది.ముక్కూ చెవులూ లేని కురూపిని ఎవరు మాత్రం ప్రేమిస్తారు, ఇక జీవితాంతం శూర్పణఖ ప్రేమరాహిత్యలో బ్రతకాల్సిందేనా అని బాధ పడుతుంది.తమని ఇష్టపడి వచ్చిన ఒక స్త్రీ విషయంలో రామ లక్ష్మణుల క్రూర పరిహాసానికి కలత చెందుతుంది. పురుషుల పగలు,ప్రతీకారాలు తీర్చుకోవటానికేన స్త్రీలుంది అని ఆవేదన చెందుతుంది.

రాముడికి ఆ పని చెయ్యడానికి గొప్ప కారణాలు, లక్ష్యాలు ఎన్నైనా ఉండొచ్చు గాక. ముక్కు చెవులు లేక భయంకరంగా మారిన మొహం వల్ల శూర్పణఖకి కలిగిన బాధ గురించి చదివినపుడు మాత్రం రాముడు చేసింది చాలా అన్యాయం అనిపించింది.ఈ మధ్య జరిగిన ఆసిడ్ దాడులు గుర్తొచ్చాయి. రాముడు తన లక్ష్యాలను సాధించుకోవటానికి ఇంకొంచెం మంచి మార్గాన్ని వెతుక్కుని ఉండాల్సిందనిపించింది.

అయినా శూర్పణఖ ఆ బాధ నుండి బయటపడుతుంది. జీవిత సౌందర్యాన్ని ప్రకృతి నుండి తెలుసుకుంటుంది. సౌందర్యాన్ని సృష్టించటం నేర్చుకుంటుంది, జీవిత పోరాటంలో గెలుస్తుంది.

నాకీ కథ చాలా నచ్చింది. ముఖ్యంగా కథ మొదట్లో లవకుశల బాల్యాన్నీ, అరణ్యవాసంలో సీత పడే వేదననూ కలిపి రెండు మూడు సంఘటనలో చెప్పిన తీరు హృద్యంగా ఉంది.కథ చదివిన తర్వాత, ఈ విషయంలో రాముడు చేసిన పనికి సీత సంతోషిస్తుందనో, గర్విస్తుందనో అనుకోవడం ఎంత ఇమ్మెచ్యూర్డ్ ఆలోచన కదా అనిపించింది.

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

ఈ కథ రచయిత్రి వోల్గా రచించిన “మృణ్మయనాదం” అనే పన్నెండు కథల కథా సంపుటిలో మొదటి కథ. మిగిలిన వాటిలో చాలా వరకు కూడా స్త్రీల గురించిన కథలే.మిగిలినవి మాత్రం దిగజారిపోతున్న హిందూ ముస్లిం సంబంధాలను గురించి, తరాల అంతరాలను గురించి, ప్రపంచీకరణ ప్రభావం గురించినవి.కథలన్నీ బాగున్నాయి, ఒకసారి మొదలుపెడితే చివరి వరకూ చదువుకుంటూ వెళ్ళిపొయేలా ఉన్నాయి. కానీ అన్నింటి కంటే ఎక్కువ నచ్చింది మాత్రం పైన చెప్పిన కథే.